Grochówka na duży garnek

Organizujemy większą imprezę, a nic nie sprawdza się lepiej na dobry początek niż sycąca, aromatyczna zupa, na przykład grochówka. Gotowana na wywarze z kolanek lub golonki, wzbogacona wędzonkami, grochem i warzywami, zachwyca głębokim smakiem i domowym charakterem. Najlepiej smakuje po kilku godzinach, gdy wszystkie składniki dobrze się połączą, a następnego dnia jest jeszcze lepsza.

Składniki na duży garnek (ok. 6 litrów):

• 4 kolanka wieprzowe lub 2 średniej wielkości golonki (łącznie ok. 1,2 kg)
• 500 g grochu łuskanego
• duży pęczek włoszczyzny
• kilka młodych marchewek
• 800–900 g młodych ziemniaków
• 100 g słoniny wędzonej
• 200 g boczku parzonego, wędzonego
• 4 kiełbasy podwędzane (np. chłopska lub śląska)
• 2 łyżki smalcu
• 1 duża cebula
• 3 ząbki czosnku
• 4–5 liści laurowych
• 6–8 ziaren ziela angielskiego
• 2 duże garści majeranku
• sól i świeżo mielony pieprz do smaku
• maggi według uznania

Sposób przygotowania:

Gotowanie wywaru

Kolanka lub golonki wkładamy do dużego garnka i zalewamy 2 litrami zimnej wody. Dodajemy liście laurowe oraz ziele angielskie. Doprowadzamy do wrzenia, zbieramy ewentualne szumowiny, a następnie dodajemy płaską łyżeczkę soli. Gotujemy na małym ogniu przez około 2 godziny, aż mięso będzie miękkie i zacznie odchodzić od kości.

Gotowanie grochu

W osobnym garnku zalewamy groch 1,5 litra wody i gotujemy na niewielkim ogniu przez około 40 minut, aż stanie się miękki i zacznie się częściowo rozpadać. W razie potrzeby uzupełniamy wodę podczas gotowania.

Warzywa

Do garnka z wywarem dodajemy włoszczyznę i gotujemy do miękkości warzyw. Następnie wyjmujemy mięso i warzywa, a wywar przecedzamy do dużego, około sześciolitrowego garnka.

Marchewki wyławiamy z wywaru, kroimy w półplasterki, a ziemniaki w większą kostkę. Dodajemy je do przecedzonego wywaru i gotujemy do miękkości. Następnie dokładamy ugotowany groch i mieszamy całość.

Wędzonki

Na dużej patelni rozgrzewamy smalec. Słoninę kroimy w kostkę i powoli wytapiamy. Następnie dodajemy pokrojony boczek oraz kiełbasę pokrojoną w półplasterki. Smażymy, aż składniki lekko się zarumienią i oddadzą swój aromat.

Dodajemy cebulę pokrojoną w kostkę i smażymy do zeszklenia. Pod koniec dodajemy drobno posiekany czosnek i smażymy jeszcze przez kilkanaście sekund, tylko do uwolnienia aromatu czosnku.

Całą zawartość patelni przekładamy do garnka z zupą.

Doprawianie

Mięso możemy oddzielić od kości, pokroić na mniejsze kawałki i dodać do grochówki. Całość gotujemy jeszcze kilka minut.

Na koniec doprawiamy zupę solą i świeżo mielonym pieprzem. Majeranek rozcieramy w dłoniach, aby wydobyć jego aromat, i wsypujemy do garnka. Według własnego gustu możemy dodać również odrobinę maggi.

Przed podaniem pozostawiamy grochówkę na kilkanaście minut, aby smaki dobrze się połączyły. Podajemy gorącą, najlepiej ze świeżym pieczywem.

Grochówka na duży garnek gotowa!

Nasza rada:

Warto ugotować grochówkę dzień wcześniej i odstawić ją na noc do lodówki. Następnego dnia będzie jeszcze bardziej aromatyczna, gęsta i pełna smaku.

 

Letnia kartoflanka z okrasą

 Proponujemy dziś talerz prostej, aromatycznej kartoflanki z młodych ziemniaków, zabielonej dobrą, kwaśną śmietaną. Gotujemy ją na delikatnym wywarze ze skrzydełek kurczaka i młodej włoszczyzny, dzięki czemu jest pełna smaku, a jednocześnie lekka – idealna na letni, nawet upalny obiad. To prosta, wiejska zupa z sezonowych warzyw, najlepiej takich prosto z domowego ogródka. Koniecznie podajemy ją z chrupiącą okrasą z wędzonki – dokładnie taką, jaką pamiętamy z wakacji u babci.

Składniki:

• 6 skrzydełek z kurczaka
• 1 pęczek młodej włoszczyzny
• 2 gałązki lubczyku
• 1 cebula w łupinie
• 6–8 kulek ziela angielskiego
• 1 kg młodych ziemniaków
• 250 ml kwaśnej śmietany 18%
• 1 czubata łyżka mąki pszennej
• 1 czubata łyżka masła
• 2 łyżki posiekanej natki pietruszki
• sól i świeżo mielony pieprz do smaku
• 2 łyżki maggi (opcjonalnie)

Okrasa:

• 300–400 g wędzonego podgardla lub tłustego boczku wędzonego
• 1 łyżka smalcu

Sposób przygotowania:

Do garnka wkładamy skrzydełka, włoszczyznę, cebulę w łupinie, lubczyk oraz ziele angielskie. Zalewamy wodą, doprowadzamy do wrzenia i od razu dodajemy 1 łyżeczkę soli. Gotujemy na małym ogniu przez około 1,5 godziny.

W międzyczasie skrobiemy młode ziemniaki i kroimy je w grubą kostkę.

Gotowy wywar przecedzamy. Marchewkę kroimy w plasterki lub kostkę, a mięso oddzielamy od skrzydełek.

Do czystego wywaru dodajemy ziemniaki i gotujemy je przez około 10 minut, aż będą miękkie. Następnie dokładamy pokrojoną marchewkę oraz mięso.

Kwaśną śmietanę mieszamy z mąką. Hartujemy ją kilkoma łyżkami gorącej zupy, a następnie powoli wlewamy do garnka, cały czas mieszając.

Na koniec doprawiamy zupę świeżo mielonym pieprzem i – jeśli lubimy – 2 łyżkami maggi. Dodajemy czubatą łyżkę masła i mieszamy, aż całkowicie się rozpuści. Całość tylko chwilę podgrzewamy, nie doprowadzając już zupy do wrzenia.

Przygotowanie okrasy.

Podgardle lub boczek kroimy w drobną kostkę. Na patelni rozgrzewamy smalec i wytapiamy wędzonkę na małym ogniu, aż będzie złocista i chrupiąca.

Zupę nalewamy do talerzy, polewamy gorącą okrasą i obficie posypujemy posiekaną natką pietruszki.

Letnia kartoflanka z okrasą gotowa!

Nasze rady:

• Śmietanę kwaśną zawsze hartujemy przed dodaniem do zupy – dzięki temu się nie zwarzy.
• Młode ziemniaki gotujemy tylko do miękkości, aby zachowały swój delikatny smak i nie zaczęły się rozpadać.
• Łyżka masła dodana na końcu nadaje zupie aksamitności i podkreśla jej domowy charakter.
• Okrasę przygotowujemy tuż przed podaniem – wtedy skwarki pozostaną chrupiące i będą doskonałym dodatkiem do delikatnej kartoflanki.

Zupa wiśniowa cioci Ireny

Zupa z wiśni zerwanych prosto z drzewa, świeżych i dorodnych to smak naszego dzieciństwa i wspomnienie wakacji na wsi. Najlepszą zupę wiśniową gotowała ciocia Irena, dodawała do niej cynamon i goździki, zaciągała kremówką i podawała z łazankami. Zupa jest bajecznie pyszna. Mamy nadzieję, że wielbiciele słodkich zup owocowych zachwycą się naszą zupą wiśniową.

Składniki:

• 1 kg wiśni z pestkami
• 1/2 łyżeczki cynamonu mielonego
• 3 goździki
• 1 l wody
• 1/2 łyżeczki soli
• 4-5 łyżek cukru
• 2 łyżki mąki
• 200 ml kremówki
• dowolny makaron 200-250 g

Sposób przyrządzenia:

Do garnka wlewamy wodę, wrzucamy wiśnie i goździki. Wstawiamy garnek na ogień i doprowadzamy do wrzenia.

Zmniejszamy ogień, dodajemy do zupy sól i cukier. Gotujemy ją 15 minut, aż wiśnie rozpadną się.

Przecieramy zupę do drugiego garnka przez sitko.

 Kremówkę łączymy z mąką. Zaciągamy nią zupę. Dodajemy cynamon i ewentualnie jeszcze doprawiamy ją. Odstawiamy do przestygnięcia.

Makaron gotujemy według opisu na opakowaniu.

Letnią zupę i makaron wykładamy na talerze.

Zupa wiśniowa idealna na gorące, letnie dni gotowa!

Zupę wiśniową można schłodzić mocno w lodówce i serwować ją zimną, ale smaczna jest też na ciepło i taką jadałyśmy u cioci Ireny, ponieważ nie mogłyśmy nigdy doczekać jej schłodzenia!

Zupa wiśniowa babci Zosi

 Nasza zupa wiśniowa pochodzi z przepisu babci Zosi, u której spędzałyśmy wakacje. Latem, na wsi czerpie się pełnymi garściami z tego, co daje natura. Posiłki gotuje się ze świeżych warzyw z ogrodu i owoców zrywanych prosto z drzewa. Naszymi ulubionymi zupami były owocowe, a babcia gotowała je z rabarbaru, jagód, śliwek, gruszek i oczywiście z wiśni. Zupy z wiśni były najsmaczniejsze, lekko kwaskowe, wyraziste i w upalne dni najlepsze.

Składniki:

• 70 dkg wydrylowanych wiśni
• 1 laska cynamonu lub 1/2 łyżeczki mielonego
• 3 goździki
• 1 l wody
• 1/2 łyżeczki soli
• 4-5 łyżek cukru
• 1 czubata łyżka mąki ziemniaczanej
• 1/2 łyżeczki soku z cytryny
• szklanka makaronu (łazanki, kokardki...)

Sposób przygotowania:

Do garnka wlewamy wodę, wrzucamy wiśnie, cynamon i goździki. Wstawiamy garnek na ogień i doprowadzamy do wrzenia. Zmniejszamy ogień, dodajemy do zupy sól i cukier. Gotujemy ją 10 minut.

 Odrobinę zimnej wody łączymy z mąką ziemniaczaną. Zaciągamy nią zupę. Wyjmujemy laskę cynamonu i goździki. Odstawiamy do przestygnięcia.

 Makaron łazanki gotujemy według opisu na opakowaniu. Letnią zupę i łazanki wykładamy na talerze.

Zupa wiśniowa idealna na gorące, letnie dni gotowa!

Letnia zupa koperkowa

 Nie ma nic bardziej letniego niż talerz aromatycznej zupy z młodymi ziemniakami i dużą ilością świeżego koperku. Gotujemy ją na delikatnym wywarze z nóżek kurczaka i młodej włoszczyzny, a na koniec zabielamy kwaśną śmietaną z dodatkiem kremówki. To prosty, domowy przepis, który najlepiej smakuje w sezonie na młode warzywa.

Składniki:

• 2 nóżki z kurczaka
• 1 pęczek młodej włoszczyzny
• 2 gałązki lubczyku
• 6–8 kulek ziela angielskiego
• 1 duży pęczek koperku
• 1 kg młodych ziemniaków
• 100 ml śmietanki kremówki 30%
• 100 ml kwaśnej śmietany 18%
• 1 czubata łyżka mąki pszennej
• sól i świeżo mielony pieprz do smaku
• 2 łyżki maggi (opcjonalnie)

Sposób przygotowania:

Do 3 l garnka wkładamy nóżki, włoszczyznę, lubczyk oraz ziele angielskie. Zalewamy 2, 5 l wody, doprowadzamy do wrzenia i od razu dodajemy 1 łyżeczkę soli. Gotujemy na małym ogniu przez około 1,5 godziny.

W międzyczasie skrobiemy młode ziemniaki i kroimy je w kostkę.

Gotowy wywar przecedzamy. Marchewkę kroimy w plasterki lub kostkę, a mięso oddzielamy od nóżek i odkładamy na bok.

Do czystego wywaru dodajemy ziemniaki i gotujemy je do miękkości. Następnie dokładamy pokrojoną marchewkę oraz mięso.

Kwaśną śmietanę mieszamy z mąką i kremówką. Hartujemy ją kilkoma łyżkami gorącej zupy, a następnie powoli wlewamy do garnka, cały czas mieszając.

Na koniec dodajemy drobno posiekany koperek. Doprawiamy pieprzem i – jeśli lubimy – 2 łyżkami maggi. Całość tylko chwilę podgrzewamy, nie doprowadzając już zupy do gwałtownego wrzenia.

Letnia zupa koperkowa gotowa!

Nasze rady:

Im więcej świeżego koperku, tym bardziej aromatyczna będzie zupa.
Śmietanę zawsze hartujemy, dzięki czemu nie zwarzy się po dodaniu do gorącego wywaru.
Młodych ziemniaków nie gotujemy zbyt długo – powinny być miękkie, ale nie rozpadać się.
Zupa najlepiej smakuje podana od razu, ale następnego dnia jest jeszcze bardziej aromatyczna.

Letnia zupa ziemniaczana

 Proponujemy dzisiaj talerz prostej, aromatycznej zupy z młodych ziemniaków na dobrej, kwaśnej śmietanie. Gotujemy ją na delikatnym wywarze ze skrzydełek kurczaka i młodej włoszczyzny, dzięki czemu jest pełna smaku, a jednocześnie lekka i idealna na letni, upalny obiad. To prosty, domowy przepis, który najlepiej sprawdza się w sezonie na młode warzywa. Prosta , wiejska zupa z warzyw letnich z domowego ogródka.

Składniki:

• 6 skrzydełek z kurczaka
• 1 pęczek młodej włoszczyzny
• 2 gałązki lubczyku
• 1 cebula w łupinie
• 6–8 kulek ziela angielskiego
• 1,5  kg młodych ziemniaków
• 250 ml kwaśnej śmietany 18%
• 1 czubata łyżka mąki pszennej
• 1 czubata łyżka masła
• sól i świeżo mielony pieprz do smaku
• 2 łyżki maggi (opcjonalnie)

Sposób przygotowania:

Do garnka wkładamy skrzydełka, włoszczyznę, cebulę w łupinie, lubczyk oraz ziele angielskie. Zalewamy wodą, doprowadzamy do wrzenia i od razu dodajemy 1 łyżeczkę soli. Gotujemy na małym ogniu przez około 1,5 godziny.

W międzyczasie skrobiemy młode ziemniaki i kroimy je w kostkę.

Gotowy wywar przecedzamy. Marchewkę kroimy w plasterki lub kostkę, a mięso oddzielamy od skrzydełek.

Do czystego wywaru dodajemy ziemniaki i gotujemy je do miękkości, około 10 minut. Następnie dokładamy pokrojoną marchewkę oraz mięso.

Kwaśną śmietanę mieszamy z mąką. Hartujemy ją kilkoma łyżkami gorącej zupy, a następnie powoli wlewamy do garnka, cały czas mieszając.

Na koniec doprawiamy zupę świeżo mielonym pieprzem i – jeśli lubimy – 2 łyżkami maggi. Dodajemy czubatą łyżkę masła i mieszamy, aż całkowicie się rozpuści. Całość tylko chwilę podgrzewamy, nie doprowadzając już zupy do gwałtownego wrzenia.

Letnia zupa ziemniaczana gotowa!

Nasze rady:

• Śmietanę zawsze hartujemy przed dodaniem do zupy – dzięki temu się nie zwarzy.

• Młode ziemniaki gotujemy tylko do miękkości, aby zachowały swój delikatny smak i nie zaczęły się rozpadać.

• Łyżka masła dodana na końcu nadaje zupie aksamitności i podkreśla jej domowy charakter.

Polewka wielkopolska na maślance z okraszonymi ziemniakami

 Polewka z maślanki to prawdziwy wiejski przysmak rodem z Wielkopolski. Ta prosta zupa powstawała ze składników, które zawsze były pod ręką, szczególnie w gospodarstwach wiejskich. Latem podajemy ją z młodymi ziemniakami, koperkiem i solidną porcją aromatycznej okrasy. To lekkie, a jednocześnie sycące danie doskonale sprawdza się podczas upałów i przywołuje smaki dzieciństwa. My jadałyśmy ją często u babci na wakacjach.

Składniki:

Na polewkę:

• 1 l maślanki
• 1 szklanka śmietany 18%
• 1 czubata łyżka masła
• 2 czubate łyżki mąki
• sól i pieprz do smaku

Na ziemniaki:

• 1,5 kg młodych ziemniaków
• 2 łyżki posiekanego koperku

Na okrasę:

• 10 dkg wędzonej słoniny
• 20 dkg wędzonego boczku
• 1 łyżka masła

Sposób przygotowania:

Jak mawiała nasza babcia, porządna maślanka musi „klupotać”, gdy przelewamy ją do garnka – właśnie taka będzie najlepsza do tej zupy.

Do garnka o pojemności około 2 litrów wlewamy 1/2 szklanki wody i doprowadzamy ją do wrzenia. W międzyczasie maślankę łączymy ze śmietaną i mąką, a następnie dokładnie mieszamy rózgą, aby nie było grudek. Przygotowaną mieszankę powoli wlewamy do wrzącej wody, cały czas mieszając. Doprowadzamy do zagotowania, pilnując, aby zupa nie wykipiała i nie przywarła do dna garnka. Gotową polewkę zdejmujemy z ognia, doprawiamy obficie solą oraz pieprzem, a na koniec dodajemy masło.

W tym samym czasie szorujemy ziemniaki i gotujemy je w osolonej wodzie do miękkości. Po ugotowaniu odcedzamy i przekładamy na półmisek.

Przygotowujemy okrasę. Wędzoną słoninę oraz boczek kroimy w drobną kostkę. Na suchej patelni najpierw wytapiamy słoninę, a następnie dodajemy boczek. Smażymy na średnim ogniu, aż skwarki staną się złociste i chrupiące. Powstałym tłuszczem wraz ze skwarkami obficie polewamy gorące ziemniaki. Na koniec dodajemy roztopione masło i posypujemy całość świeżym koperkiem.

Polewkę podajemy osobno, a okraszone ziemniaki serwujemy na talerzu obok lub bezpośrednio wkładamy do zupy. 

Smacznego!

Nasze rady:

Jeśli maślanka jest bardzo kwaśna, możemy dodać 2–3 łyżki mleka – dzięki temu smak zupy będzie łagodniejszy i bardziej kremowy.

1. Najlepszy smak uzyskamy, używając młodych małych ziemniaków w łupinach oraz wędzonego boczku dobrej jakości, który podczas smażenia nada okrasie wyjątkowy aromat.

Zupa pomidorowa z ulubionym makaronem

 Delikatna, zabielana śmietaną zupa pomidorowa na wywarze drobiowym. Zupa pyszna jak u babci!

Składniki:

• rosołowe z indyka, ok. 80 dkg (szyja, skrzydło)
• włoszczyzna ( 3 średniej wielkości marchewki, 1 duża pietruszka, 1 średni seler, kawałek pora)
• 2 gałązki lubczyku
• sól, pieprz mielony, cukier do smaku
• 10 ziarenek pieprzu czarnego, 5-6 ziarenek ziela angielskiego,3-4 liście laurowe
• 1cebula w łupinie
• 3 łyżki koncentratu pomidorowego
• 200 ml kremówki
• odrobina posiekanej natki pietruszki
• makaron ulubiony

Sposób przyrządzenia:

Wstawiamy wywar na zupę.

Rosołowe z indyka wkładamy do dużego garnka (ok. 3 l) i zalewamy wodą tak, aby je całkowicie przykryć ( potrzebowałyśmy 1,5 l wody).

Następnie wrzucamy wszystkie obrane i umyte warzywa w całości. Dodajemy pieprz czarny, ziele angielskie, liście laurowe, lubczyk i cebulę. Wywar po zagotowaniu solimy i zostawiamy na ogniu tylko „mrugający” na co najmniej 1,5-2 godziny.

Po tym czasie odcedzamy go. Warzywa i mięso z indyka możemy wykorzystać na przykład do pierogów, krokietów lub pasztetu. 

Dajemy do wywaru koncentrat pomidorowy i ewentualnie jeszcze doprawiamy go do smaku. Na koniec wlewamy śmietankę.

Makaron gotujemy według instrukcji na opakowaniu.

Na talerzach rozkładamy ugotowany makaron i nalewamy pomidorową.

Pomidorowa z ulubionym makaronem na mięsie z indyka gotowa!

Zupa truskawkowa

 Zupa z dojrzałych, słodkich, świeżych i dorodnych truskawek to smak naszego dzieciństwa i wspomnienie wakacji na wsi. Najlepszą zupę truskawkową gotowała nasza babcia, dodawała do niej cynamon i goździki, zaciągała kremówką i podawała z makaronem. Zupa jest pyszna. Mamy nadzieję, że wielbiciele słodkich zup owocowych zachwycą się naszą zupą truskawkową. My jadamy ją do dziś, może niezbyt często, ale lubimy ją bardzo tak jak i śliwkową, którą babcia gotowała pod koniec wakacji.

Składniki:

• 1/2 kg dojrzałych truskawek
• szczypta cynamonu
• 2 goździki
• 1/2 l wody
• szczypta soli
• 2-3 łyżki cukru
• 1 łyżka soku z cytryny
• 1 łyżka mąki
• 150 ml kremówki
• szklanka makaronu ulubionego

Sposób przyrządzenia:

Do garnka wlewamy wodę, wrzucamy truskawki umyte i odszypułkowane, cynamon i goździki. Wstawiamy garnek na ogień, doprowadzamy do wrzenia.

Zmniejszamy ogień, dodajemy do zupy sól i cukier. Gotujemy ją 10 minut. Kiedy truskawki się rozpadną przecieramy całą zupę przez sito do drugiego garnka lub miksujemy blenderem. Przetartą zupę ponownie gotujemy. Kremówkę łączymy z mąką. Zaciągamy nią zupę, doprowadzamy do wrzenia. Wlewamy sok z cytryny. Odstawiamy zupę do przestygnięcia.

Makaron gotujemy według opisu na opakowaniu.

Letnią zupę i makaron wykładamy na talerze.

Zupa truskawkowa idealna na upały gotowa!

Krem z białych szparagów z lubczykiem

 Wiosna to najlepszy moment, by sięgnąć po białe szparagi. Ich sezon trwa krótko, dlatego warto wykorzystać każdą okazję, by przygotować z nich coś wyjątkowego. Delikatny krem szparagowy z dodatkiem świeżego lubczyku to lekka, aromatyczna i bardzo wiosenna zupa, która doskonale podkreśla smak tych warzyw.

Składniki:

• 2 pęczki grubych, białych szparagów (7–8 sztuk w pęczku)
• 2 duże młode ziemniaki
• 1 por (ok. 10 cm białej części)
• 1/2 korzenia selera
• 3 gałązki świeżego lubczyku
• 1,5 l bulionu warzywnego lub drobiowego
• 2 łyżki masła
• 200 ml gęstej śmietany kwaśnej 18%
• sól i biały pieprz do smaku
• 2 łyżki soku z cytryny
• 1 łyżeczka cukru

Sposób przygotowania

Szparagi dokładnie myjemy i obieramy, zaczynając tuż pod główką, kierując się ku dołowi. Obierki oraz zdrewniałe końcówki wkładamy do bulionu i gotujemy przez 15 minut, aby oddały cały aromat. Następnie wywar przecedzamy, a obierki wyrzucamy.

Do klarownego wywaru dodajemy pokrojone warzywa: seler, por, ziemniaki, dwie gałązki świeżego lubczyku oraz obrane szparagi bez główek (główki odkładamy). Całość gotujemy 15–20 minut, aż warzywa będą miękkie.

Zupę blendujemy na gładki krem, a następnie – dla idealnej aksamitności – przecieramy przez sito.

Do kremu dodajemy odłożone wcześniej główki szparagów i gotujemy jeszcze przez około 5 minut.

Doprawiamy solą, białym pieprzem, sokiem z cytryny i cukrem. Dodajemy masło oraz zahartowaną wcześniej śmietanę (należy wymieszać kilka łyżek gorącej zupy ze śmietaną, a dopiero potem wlać ją do garnka).

Gotową zupę podajemy posypaną świeżym, drobno posiekanym lubczykiem.

Krem z białych szparagów z lubczykiem gotowy!


Nasza rada:

Krem szparagowy świetnie smakuje z grzankami, makaronem (np. łazankami) lub zacierkami.

Zupa krem z zielonych szparagów

 Zupa krem z zielonych szparagów z chrupiącym boczkiem to danie wyjątkowo delikatne, aromatyczne i pełne wiosennej świeżości. Warto przygotowywać je szczególnie w sezonie, kiedy w maju szparagi są najdorodniejsze, jędrne i mają najwięcej smaku. Taki krem doskonale sprawdzi się zarówno jako elegancka przystawka, jak i sycący obiad na co dzień. Chrupiący boczek dodaje mu wyrazistego akcentu, a całość tworzy harmonijną, kremową kompozycję.

Składniki:

• 1 duży pęczek zielonych szparagów
• 1 duża cebula
• 3 ząbki czosnku
• 2/3 l bulionu drobiowego
• 4–5 plastrów boczku lub bekonu
• kilka listków lubczyku
• 1 szklanka gęstej, kwaśnej śmietany 18%
• 1 łyżka mąki pszennej
• 2 łyżki masła
• sól i pieprz do smaku

Sposób przygotowania:

Szparagi myjemy, odłamujemy twarde końcówki i odkrawamy główki, które odkładamy na bok. Łykowate końcówki przekładamy do rondelka, zalewamy dwiema szklankami wody, doprowadzamy do wrzenia i gotujemy 15 minut. Następnie odcedzamy, zachowując wodę z gotowania, a końcówki wyrzucamy.
W większym garnku roztapiamy masło i wrzucamy pokrojoną w kostkę cebulę. Podsmażamy ją do zeszklenia. Miękkie części szparagów kroimy w plasterki o grubości około 1 cm i dodajemy do cebuli. Na koniec dorzucamy posiekany czosnek. Doprawiamy solą i pieprzem, dodajemy listki lubczyku (lub łyżkę maggi). Całość podsmażamy przez około 5 minut.
Do garnka wlewamy bulion oraz zachowaną wodę z gotowania twardych końcówek szparagów. Gotujemy całość przez 15 minut, po czym miksujemy na gładki krem.
Do zmiksowanego kremu wrzucamy odłożone główki szparagów i gotujemy jeszcze około 5 minut, aż zmiękną.
W miseczce łączymy śmietanę z mąką i odrobiną wody. Dodajemy do niej kilka łyżek gorącej zupy, aby zahartować śmietanę, po czym powoli wlewamy ją do garnka. Całość dokładnie mieszamy, doprowadzamy do wrzenia i wyłączamy ogień.
Na suchą, zimną patelnię kładziemy plastry boczku lub bekonu. Smażymy je na małym ogniu, aż staną się rumiane i chrupiące z obu stron.
Gorącą zupę rozlewamy do misek i podajemy z plasterkiem chrupiącego boczku na wierzchu.

Aromatyczna, kremowa zupa z zielonych szparagów gotowa!

Zupa krem z białych szparagów

 Gdy tylko zaczyna się sezon na białe szparagi, natychmiast sięgamy po garnek i przygotowujemy z nich delikatny, jedwabisty krem. Ta zupa ma w sobie coś wyjątkowego — jest subtelna, lekko słodkawa, aksamitna, a jednocześnie sycąca. Uwielbiamy jej elegancki smak, który doskonale podkreśla dodatek masła i śmietanki. To danie idealne zarówno na codzienny obiad, jak i na bardziej uroczysty posiłek. Przygotowanie jest proste, a efekt końcowy naprawdę potrafi oczarować.

Składniki:

• 2 pęczki duże białych szparagów
• 1 duża marchewka
• 1 pietruszka
• 1/2 średniego selera
• 1 por (biała część)
• 2 średniej wielkości ziemniaki
• 1 l wody lub bulionu drobiowego
• sól i pieprz do smaku
• 1 łyżeczka cukru
• 2-3 łyżki maggi lub 2 gałązki nieduże lubczyku
• 150 ml kremówki 30%
• 2 czubate łyżki masła

Sposób wykonania:

Warzywa kroimy w kostkę, a pora w półkrążki.

W garnku 3-4 l, na maśle kolejno podsmażamy pora, marchew, pietruszkę, seler oraz ziemniaki, aż uwolnią aromat. Mieszamy warzywa od czasu do czasu, aby nie przywarły do dna garnka. Pilnujemy, aby się nie przypaliły.

 Następnie zalewamy całość wodą lub bulionem drobiowym i dodajemy obrane oraz pokrojone białe szparagi. Doprawiamy solą, pieprzem, cukrem oraz maggi lub świeżym lubczykiem.

Gotujemy wszystko do miękkości, po czym dokładnie blendujemy zupę na gładki krem i przecieramy przez sito, aby była wyjątkowo aksamitna.

 Podgrzewamy ponownie, wlewamy kremówkę i mieszamy do połączenia. Jeśli krem okaże się zbyt rzadki, zagęszczamy go łyżką mąki rozrobioną z odrobiną śmietanki.

Zupa krem z białych szparagów gotowa!

Nasze rady:

Białe szparagi zawsze obieramy bardzo dokładnie od główki w dół — ich twardsza skórka może wpłynąć na konsystencję zupy.
Twarde końcówki szparagów możemy gotować osobno przez 10–15 minut i użyć powstałego wywaru jako części bulionu — wzmacnia to smak kremu i pozwala nic nie zmarnować.
Zupę krem ze szparagów podajemy gorącą. Na wierzchu możemy ułożyć kilka cienkich plasterków podsmażonych główek szparagów lub delikatnie skropić ją oliwą truflową dla bardziej eleganckiego wykończenia.
Świetnie smakuje też z grzankami czosnkowymi lub groszkiem ptysiowym.
Dekorujemy ją odrobiną świeżych ziół — najlepiej natki pietruszki, lubczyku lub koperku.

Barszcz biały według kuchni staropolskiej

Barszcz biały różni się od żuru zakwasem użytym do zaprawienia go. Zakwas ten jest robiony na bazie mąki pszennej, podczas gdy do żuru bierzemy mąkę żytnią. W związku z tym barszcz jest nieco delikatniejszy w smaku od żurku i bardziej „majerankowy”. Jest oczywiście równie smaczny jak żur i ma tylu zwolenników ilu jest wielbicieli żuru. Gotuje się obie zupy podobnie szybko i prosto.

Składniki:

• 1 kg kiełbasy białej, najlepiej surowej
• 2 l wody
• 0,7 l zakwasu na barszcz biały
• 2 liście laurowe
• 4 ziarenka ziela angielskiego
• 2 ząbki czosnku
• 1 łyżka majeranku
• 3-4 suszone grzybki
• 1 łyżeczka cukru
• pieprz i sól do smaku
• 5-6 jajek ugotowanych na twardo

Sposób przygotowania:

Kiełbasę, grzyby uprzednio zamoczone i umyte oraz ziele angielskie i liście laurowe zalewamy wodą, lekko solimy. Doprowadzamy do wrzenia. Zmniejszamy ogień do minimum i gotujemy wywar 20 minut (ma tylko mrugać).

Następnie wyjmujemy kiełbasę na półmisek, a do wywaru wlewamy zakwas, co jakiś czas mieszamy zupę. Doprowadzamy do wrzenia i trzymamy na ogniu kilka minut. Przyprawiamy majerankiem, rozgniecionym czosnkiem, solą, pieprzem, cukrem i majerankiem.

Do gotowego barszczu, zestawionego z ognia, dodajemy pokrojoną w plastry białą kiełbasę. Na talerze dajemy barszcz i jajko.

Świąteczny barszcz biały gotowy!  

 

Żur wiejski na Wielkanoc

 Prosty żur z dużą ilością kiełbasy podawany na śniadanie wielkanocne u naszej babci. Żur musiał być kwaśny, zawiesisty. Często okraszany był wytopioną słoniną, której w wiejskich gospodarstwach było pod dostatkiem, a był to tłuszcz powszechnie używany na wsi. Podstawą wiejskiego żurku był zawsze dobry zakwas na mące żytniej grubego przemiału. Używało się go również do innych zup, np. zalewajki. Zupy te były proste, treściwe i bardzo pożywne. Jak to mawiano dawniej „z żuru chłop jak z muru”!

Składniki:

• 1 l bulionu mięsnego
• 1,5 szklanki zakwasu na żur dobrej jakości
• 1 kiełbasa podwędzana, np. chłopska lub śląska
• 2 kiełbasy białe
• 1 duża cebula
• 3 ząbki czosnku
• 30 dkg boczku wędzonego
• 2 łyżki smalcu
• 2 liście laurowe
• garść majeranku
• 3-4 kulki ziela angielskiego
• sól i pieprz do smaku

Sposób wykonania:

Bulion podgrzewamy i wkrawamy do niego pokrojoną w półplasterki białą kiełbasę. Dodajemy liście laurowe oraz ziele angielskie. Podgrzewamy dalej na małym ogniu.

Na patelni rozgrzewamy łyżkę smalcu. Wrzucamy na rozgrzany tłuszcz kiełbasę chłopską pokrojoną w półplasterki, boczek pokrojony w kostkę i cebulę pokrojoną w drobną kostkę. 

Całość podsmażamy do lekkiego zrumienienia cebuli. Dorzucamy do garnka z bulionem. Zalewamy bulion z kiełbasą zakwasem żurkowym. Posypujemy roztartym w dłoniach majerankiem i dodajemy roztarty czosnek. Na koniec dosmaczamy żur solą oraz dosyć obficie pieprzem. 

Żur wiejski wielkanocny gotowy!

Nasze rady:

Zakwasu możemy dodawać do żuru tyle ile lubimy. Dodamy więcej niż w naszym przepisie, zupa będzie bardziej zawiesista i kwaśna. Jeśli lubimy delikatniejszą możemy dodać tyko szklankę zakwasu i doprawić żur łyżką maggi.

Zakwasy na żur bywają różne. Wybierajmy, te w których widzimy na dnie mąkę ciemną, grubo mieloną. Taki zakwas będzie najlepszy.

Możemy nastawić sami zakwas, ale do niego będziemy potrzebowali dobrą mąkę, bez tak zwanych wypełniaczy, najlepiej z pewnego źródła. Będziemy mieli pewność, że zakwas nam się uda!

Możemy też dorzucić jajko ugotowane na twardo. To taki trochę obowiązkowy dodatek wielkanocny do żurku.