Tradycje wielkanocne sięgają swoimi korzeniami czasów pogańskich.
Czas świąt to przecież zapowiedź budzącej się do życia
przyrody, odrodzenia jej po ciężkiej zimie, pobudzenia do nowego
życia! Tak też wiara chrześcijańska daje nam nadzieję na
zmartwychwstanie i nowe życie.
Przed Wielkanocą robimy wielkie porządki, często nie zdając sobie
sprawy z tego, że korzenie tego zwyczaju sięgają również czasów
przedchrześcijańskich, kiedy to po zimie czyszczono kominy, bielono
chaty, wietrzono sprzęty domowe. My robimy skromniejsze porządki,
ale są one tak samo wiosenne, dające radość z nadchodzącej
ciepłej, słonecznej i kolorowej pory roku.
Zwieńczeniem wielkich porządków i kuchennych szaleństw jest
święconka, którą należy starannie przygotować i poświęcić.
Po tym akcie możemy czekać spokojnie na Zmartwychwstanie i cieszyć
się oraz ucztować dwa dni wielkanocne!
Czego nie powinno zabraknąć w koszyczku wielkanocnym?
Produktom, które wkładamy do
koszyczka przypisuje się szczególne znaczenie. Powinny się w nim
znaleźć, ponieważ przyniosą nam szczęście i dostatek w całym
roku, tak więc wkładamy do koszyczka:
Chlebek- symbol sytości i obfitości.
Baranka z masła- symbol pokory i łagodności.
Wędliny i szynkę-symbol dostatku i zamożności dla całej rodziny.
Sól i pieprz-symbol prawdy i oczyszczenia.
Chrzan-symbol męki i cudu zmartwychwstania.
Jajka-symbol płodności i odradzającego się życia.
Babkę-symbol bogactwa, obfitości i doskonałości.
Koszyczek przykrywamy ozdobną
serwetką i koniecznie przyozdabiamy bukszpanem -symbolem
nieprzemijalności, trwałości życia i nieśmiertelności
.
Są
również produkty,
których nie powinniśmy wkładać do
koszyczka. Do kościoła nie wypada przynosić czekoladowych
zajączków, jednorożców czy innych figurek o symbolice świeckiej.
Nie mają one bowiem nic wspólnego z wiarą chrześcijańską. Do
koszyków wielkanocnych na pewno nie należy wkładać alkoholu.
Święconka
powinna być wyrazem wdzięczność za to, że mamy co jeść i
prośbą o to, żeby nigdy na naszym stole nie zabrakło chleba
powszedniego i tych podstawowych pokarmów, które znalazły się w
naszym koszyku.
W Wielką Sobotę święcimy pokarmy w kościele. Zwyczaj ten znany
jest w Polsce od XIII wieku. To piękna tradycja, którą warto
pielęgnować. Poświęconym pokarmem dzielimy się w niedzielę
wielkanocną przy śniadaniu i składamy życzenia na resztę roku,
podobnie jak w Wigilię Bożego Narodzenia dzielimy się opłatkiem.