Swojska sałatka makaronowa

U nas takie sałatki zawsze dobrze się przyjmowały. Proste składniki, które zwykle były pod ręką w domowej kuchni, a zebrane razem dawały coś naprawdę smacznego. Makaron, jajeczko, ogórek konserwowy, kukurydza, kawałek sera i papryka – niby nic wielkiego, a miska szybko robi się pusta.

To taka swojska sałatka, jaką można postawić na stole przy sobocie, niedzieli czy rodzinnej nasiadówce. Babcia pewnie powiedziałaby, że „nie ma co wydziwiać”, bo z prostych rzeczy też można zrobić porządne jedzenie.

Sos robimy z majonezu i jogurtu, z dodatkiem musztardy i czosnku. Wszystko razem dobrze się przegryza i najlepiej smakuje po chwili odpoczynku w lodówce. Taka zwyczajna, domowa sałatka – bez wielkiej filozofii, za to po naszemu i z dokładką.

Składniki:

• 200 g drobnego makaronu, np. małych świderków

• 1 nieduża czerwona papryka
• 2 jajka ugotowane na twardo
• 2 duże ogórki konserwowe
• 15 dag żółtego sera
• 1 puszka kukurydzy
• 1/2 pęczka natki pietruszki

Sos:

• 2 czubate łyżki majonezu
• 2 czubate łyżki jogurtu greckiego
• 1 łyżka musztardy sarepskiej
• 2 duże ząbki czosnku
• sól i pieprz do smaku

Sposób wykonania:

Makaron gotujemy według przepisu na opakowaniu, najlepiej al dente. Odcedzamy i przelewamy zimną wodą, żeby zatrzymać proces gotowania. Zostawiamy do dokładnego ostygnięcia.

Paprykę myjemy, usuwamy gniazdo nasienne i kroimy w niewielką kostkę. Ogórki konserwowe również kroimy w kostkę, a następnie lekko odciskamy z nadmiaru zalewy.

Jajka ugotowane na twardo obieramy i kroimy w kostkę. Ser żółty kroimy w niewielką kosteczkę. Kukurydzę dokładnie odsączamy z zalewy. Natkę pietruszki drobno siekamy.

Wszystkie przygotowane składniki przekładamy do dużej miski i delikatnie mieszamy.

Sos

Do miseczki przekładamy majonez, jogurt grecki i musztardę. Dodajemy przeciśnięty przez praskę czosnek, doprawiamy solą i pieprzem. Mieszamy na gładki sos.

Sos dodajemy do sałatki i dokładnie, ale delikatnie mieszamy, aby nie rozgnieść jajek i warzyw.

Sałatkę przykrywamy i wstawiamy do lodówki na co najmniej godzinę, żeby dobrze się schłodziła, a wszystkie smaki się połączyły.

Przed podaniem możemy posypać ją jeszcze odrobiną świeżej natki pietruszki.

Swojska sałatka makaronowa gotowa!

Nasze rady:

• Makaronu nie rozgotowujemy – w sałatce powinien pozostać lekko sprężysty.
• Jeśli ogórki są bardzo kwaśne, możemy dać ich odrobinę mniej albo dodać do sosu pół łyżeczki miodu lub cukru.
• Sałatka po kilku godzinach może zrobić się bardziej zwarta, ponieważ makaron wchłonie część sosu. Jeśli przygotowujemy ją dzień wcześniej, możemy przed podaniem dodać łyżkę jogurtu lub majonezu i delikatnie wymieszać.

 

Makaron z serem i kiełbasą

 Makaron z twarogiem i kiełbasą to jedno z tych prostych, domowych dań, które pamiętamy z domu rodzinnego. Szybki, prosty obiad naszej mamy. Nieskomplikowane składniki, które zwykle mamy w kuchni, wystarczą, aby przygotować smaczny i sycący obiad. Dobrze wysmażona kiełbasa, miękki makaron, masło i tłusty twaróg tworzą połączenie, do którego chętnie wracamy. To właśnie takie proste dania często smakują najlepiej. My przygotowujemy makaron z twarogiem do dziś, szczególnie wtedy, gdy mamy niewiele czasu na gotowanie.

Składniki:

• 400 g makaronu, np. świderki
• 250 g tłustego lub półtłustego twarogu
• 2 -3 kiełbasy jałowcowe lub chłopskie
• 2 łyżki oleju rzepakowego
• 2 łyżki masła
• sól i pieprz do smaku
• 1 pęczek szczypiorku

Sposób przygotowania:

Makaron gotujemy według instrukcji na opakowaniu. Możemy przygotować go al dente, ale do tego dania zdecydowanie bardziej pasuje nam miękki makaron, taki jak dawniej przygotowywały nasze mamy i babcie.

Kiełbasę kroimy w grubszą kostkę. Na patelni rozgrzewamy olej i wrzucamy pokrojoną kiełbasę. Smażymy na średnim ogniu, aż dobrze się zrumieni i lekko wytopi tłuszcz.

Ugotowany i odcedzony makaron dodajemy do kiełbasy. Dorzucamy masło i całość podgrzewamy na małym ogniu przez 2–3 minuty, delikatnie mieszając. Dzięki temu makaron przejdzie smakiem kiełbasy i masła.

Doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Pamiętajmy jednak, że kiełbasa może być już dość słona.

Gorący makaron z kiełbasą wykładamy na talerze. Na wierzchu rozkruszamy twaróg i posypujemy całość posiekanym szczypiorkiem.

Prosty, sycący makaron z twarogiem i kiełbasą gotowy!

Racuchy dyniowe na jogurcie

Puszyste, delikatne racuszki z dodatkiem dyni hokkaido – takie zwyczajne, domowe, jakie mogłyby pojawić się na stole u babci. Robimy je na jogurcie naturalnym i proszku do pieczenia, więc ciasto przygotowuje się bardzo szybko i nie trzeba czekać na jego wyrastanie. Dodatek dyni daje racuchom ładny, złocisty kolor i delikatnie słodki, orzechowy smak.

Najlepsze są jeszcze ciepłe, prosto z patelni, oprószone cukrem pudrem. Możemy podać je na śniadanie, podwieczorek albo wtedy, kiedy mamy ochotę na coś prostego i swojskiego do kawy czy herbaty.

Składniki:

• 1 szklanka jogurtu naturalnego
• 1 jajko M
• 2 łyżki pulpy z dyni hokkaido
• 1/2 szklanki mąki pszennej
• 1 czubata łyżeczka proszku do pieczenia
• 2 czubate łyżeczki cukru
• szczypta soli
• olej rzepakowy do smażenia
• cukier puder do posypania

Sposób wykonania:

Jogurt naturalny przekładamy do miski. Dodajemy jajko, pulpę z dyni, cukier i szczyptę soli. Wszystko mieszamy rózgą kuchenną, aż składniki się połączą.

Mąkę mieszamy z proszkiem do pieczenia i przesiewamy do miski. Mieszamy krótko, tylko do połączenia składników. Nie wyrabiamy ciasta zbyt długo, ponieważ racuchy mogą wyjść mniej puszyste.

Ciasto powinno być gęste, ale lekko spływające z łyżki. Jeśli jogurt jest bardzo rzadki, możemy dodać jeszcze łyżkę mąki.

Na patelni rozgrzewamy dużo oleju. Nakładamy po jednej łyżce ciasta, zachowując odstępy między racuchami.

Smażymy na średnim ogniu po około 2–3 minuty z każdej strony, aż racuchy ładnie się zarumienią i będą dopieczone w środku. Nie smażymy ich na zbyt dużym ogniu, ponieważ mogą szybko zrumienić się z wierzchu, a pozostać surowe w środku.

Usmażone racuchy przekładamy na talerz wyłożony papierowym ręcznikiem. Jeszcze ciepłe oprószamy cukrem pudrem.

Racuchy dyniowe na jogurcie gotowe!

Nasze rady:

• Pulpę z dyni najlepiej dobrze odcisnąć, jeśli jest bardzo wilgotna. Dzięki temu łatwiej będzie uzyskać odpowiednią gęstość ciasta. Nasza pulpa pochodzi z przepisu:
• Racuchy smażymy na średnim ogniu – wtedy spokojnie wyrosną i dopieką się w środku.
• Jeśli chcemy, możemy dodać do ciasta odrobinę cynamonu lub cukru wanilinowego. Dynia bardzo lubi takie babcine, aromatyczne dodatki.

 

Turecki chlebek z patelni

 Bazlamy to takie proste, domowe chlebki, które pieczemy na patelni zamiast w piecu. Kiedyś podobne placki robiło się wszędzie tam, gdzie trzeba było szybko przygotować coś do jedzenia z tego, co akurat było pod ręką. Nie potrzeba tu drożdży ani długiego wyrastania – zagniatamy ciasto, wałkujemy i pieczemy na suchej patelni.

Bazlamy wychodzą mięciutkie, puszyste i przyjemnie pachnące. Po upieczeniu smarujemy je roztopionym masełkiem z pietruszką i już same w sobie smakują wybornie. Możemy też podać je do obiadu zamiast pieczywa, do gulaszu, kotletów, zup, sałatek, sera czy domowych sosów.

To jeden z tych prostych przepisów, do których chętnie wracamy. Ciepły chlebek prosto z patelni, odrobina masła i zwyczajny domowy obiad od razu smakuje trochę lepiej.

Składniki:

Na 4-6 bazlam o średnicy około 20 cm:

• 3 szklanki mąki pszennej typ 500
• 1/2 szklanki wody
• 1/2 szklanki jogurtu naturalnego lub kwaśnej śmietany
• 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia
• 1 łyżka oliwy lub oleju
• 1/2 łyżeczki soli
• 3 łyżki roztopionego masła
• 1 łyżka posiekanej natki pietruszki

Sposób przygotowania:

Do miski przesiewamy 2,5 szklanki mąki. Dodajemy wodę, jogurt lub kwaśną śmietanę, proszek do pieczenia, oliwę oraz sól. Zagniatamy ciasto tylko do połączenia składników. Nie wyrabiamy go długo – ma pozostać dość luźne i miękkie.

Z ciasta formujemy kulę, delikatnie oprószamy ją mąką i przykrywamy ściereczką, żeby nie obsychało. W tym czasie rozgrzewamy patelnię z pokrywką.

Ciasto dzielimy na 4-6 części i z każdej formujemy kulkę. Kolejno wałkujemy je na placki o średnicy około 20 cm. Nie robimy ich zbyt cienkich, bo bazlama powinna być miękka i puszysta. Podczas wałkowania podsypujemy placki pozostałą mąką.

Patelnię dobrze rozgrzewamy. Placki układamy pojedynczo na suchej patelni, przykrywamy pokrywką i pieczemy na średnim ogniu. Kiedy spód się przyrumieni, odwracamy bazlamę na drugą stronę i dopiekamy pod przykryciem.

Roztopione masło mieszamy z posiekaną natką pietruszki. Gorące chlebki zdejmujemy z patelni i od razu smarujemy przygotowanym masełkiem.

Podajemy jeszcze ciepłe. Najlepsze są oczywiście prosto z patelni – miękkie, pachnące masłem i takie, że trudno poprzestać na jednej.

Nasze rady:

• Patelnię dobrze rozgrzewamy przed położeniem pierwszej bazlamy, ale później pilnujemy ognia, żeby chlebki nie przypaliły się z wierzchu.
• Nie wałkujemy placków zbyt cienko – właśnie dzięki temu bazlamy są miękkie i puszyste.
• Jeśli przygotowujemy kilka chlebków wcześniej, układamy je jeden na drugim po upieczeniu i przykrywamy ściereczką. Dzięki temu dłużej pozostaną miękkie.

Babka ze śliwkami

 To jedna z tych babek, które pięknie pachną już podczas pieczenia i od razu przypominają domowe, niedzielne ciasto. Jest delikatna, lekko waniliowa i przyjemnie wilgotna, a śliwki dodają jej owocowej kwaskowatości. Dzięki połączeniu mąki tortowej, krupczatki i budyniu ciasto ma bardzo przyjemną, miękką strukturę. Prosta babka, taka jak dawniej – bez wymyślnych dodatków, za to z kubkiem herbaty smakuje najlepiej.

Składniki:

• 100 g miękkiego masła
• 2/3 szklanki cukru
• 1 cukier wanilinowy – 16 g
• 3 jajka M
• 1 szklanka mąki tortowej
• 1/2 szklanki mąki krupczatki
• 2 budynie waniliowe bez cukru – 80 g
• lub 80 g skrobi ziemniaczanej
• 1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
• 3/4 szklanki ciepłego mleka
• 30 dag śliwek

Sposób wykonania:

Piekarnik rozgrzewamy do 180°C. Tortownicę o średnicy 20 lub 24 cm wykładamy papierem do pieczenia lub smarujemy masłem i oprószamy mąką.

Śliwki myjemy, osuszamy, przekrawamy na pół i usuwamy pestki.

Miękkie masło ucieramy z cukrem i cukrem wanilinowym na jasną, puszystą masę. Następnie dodajemy po jednym jajku, za każdym razem dokładnie ucierając.

Mąkę tortową, krupczatkę, budynie waniliowe oraz proszek do pieczenia mieszamy razem. Suche składniki dodajemy stopniowo do masy, na przemian z ciepłym mlekiem. Mieszamy tylko do połączenia składników – ciasta nie trzeba długo wyrabiać.

Gotowe ciasto przekładamy do przygotowanej tortownicy i wyrównujemy. Na wierzchu układamy śliwki skórką do dołu.

Wstawiamy do nagrzanego piekarnika i pieczemy około 40–50 minut, najlepiej do suchego patyczka. Jeśli wierzch zacznie się zbyt mocno rumienić, możemy pod koniec pieczenia przykryć babkę kawałkiem papieru do pieczenia.

Po upieczeniu pozostawiamy ciasto na kilka minut w formie, następnie wyjmujemy i studzimy na kratce.

Przed podaniem możemy oprószyć babkę cukrem pudrem.

Babka ze śliwkami gotowa!

Nasze rady:

• Śliwki najlepiej wybieramy dojrzałe, ale jędrne. Bardzo soczyste owoce mogą puścić dużo soku i sprawić, że ciasto w ich miejscu będzie bardziej wilgotne. Najlepiej użyć małe węgierki. My miałyśmy duże śliwki i niestety były zbyt ciężkie, opadły na dno. Ciasto jednak jest bardzo smaczne, choć nie wygląda zbyt atrakcyjnie.
• Jeżeli używamy skrobi ziemniaczanej zamiast budyniu, dodajemy również wanilię lub odrobinę ekstraktu waniliowego – budynie oprócz skrobi nadają babce przyjemny waniliowy smak.
• Jeśli ciasto pieczemy w mniejszej tortownicy czas pieczenia wydłuża się o około 10 minut, u nas to trwało 55 minut i przykryłyśmy wierzch ciasta w ostatnich minutach pieczenia folią spożywczą, aby nie spiekł się za mocno.

Naleśniki budyniowe

 Takie naleśniki pamiętamy z domowej kuchni – delikatne, mięciutkie i pachnące wanilią. Do ciasta dodajemy budyń waniliowy, dzięki czemu podczas smażenia w całym domu unosi się jego przyjemny aromat. Robimy je szybko i bez żadnych wymyślnych składników. Najlepsze są jeszcze ciepłe, posmarowane domowym dżemem albo oprószone cukrem pudrem – prosto, jak dawniej.

Składniki:

• 2 jajka M
• 350 ml mleka
• 5 czubatych łyżek mąki tortowej
• 1 budyń waniliowy bez cukru
• 1 łyżka skrobi ziemniaczanej
• 2 łyżki oleju
• olej do smażenia
• szczypta soli
• 2 łyżki cukru

Sposób wykonania:

Do miski wbijamy jajka, dodajemy mleko, cukier i szczyptę soli. Mieszamy trzepaczką, aż składniki się połączą.

Wsypujemy mąkę, budyń waniliowy oraz skrobię ziemniaczaną. Całość dokładnie mieszamy lub miksujemy, aby nie było grudek. Na koniec wlewamy 2 łyżki oleju i jeszcze raz mieszamy.

Odstawiamy ciasto na około 10–15 minut, aby odpoczęło. Po tym czasie sprawdzamy jego konsystencję. Powinno być dość rzadkie, aby łatwo rozprowadzało się po patelni. Jeśli wydaje nam się zbyt gęste, możemy dolać odrobinę mleka.

Patelnię lekko natłuszczamy olejem i dobrze rozgrzewamy. Wlewamy porcję ciasta, rozprowadzamy po całej powierzchni i smażymy z obu stron na delikatnie złoty kolor.

Usmażone naleśniki układamy jeden na drugim. Podajemy na ciepło z ulubionymi dodatkami – dżemem, twarożkiem, cukrem pudrem, owocami albo po prostu z odrobiną masła. Z tego przepisu wyszło około 12 naleśników 20 cm.

Naleśniki budyniowe gotowe!

Nasze rady:

• Budyń koniecznie wybieramy waniliowy i bez cukru – to właśnie on nadaje naleśnikom charakterystyczny smak i piękny aromat.

• Jeśli pierwsze naleśniki wychodzą zbyt grube, dolewamy do ciasta odrobinę mleka. Ciasto powinno być nieco rzadsze niż na placki.

• Patelnię przed smażeniem dobrze rozgrzewamy, ale później smażymy naleśniki na średnim ogniu, aby nie przypalały się od dodatku budyniu.

Leniwe kluski dyniowe z twarogiem, polane masłem

 Kluski leniwe to jedno z tych dań, które wielu z nas pamięta z rodzinnego domu. Delikatne, mięciutkie i proste do przygotowania, często gościły na stole jako szybki obiad dla całej rodziny. Tym razem proponujemy ich jesienną wersję z dodatkiem pulpy z dyni hokkaido.

Dynia nadaje kluseczkom piękny, złocisty kolor i delikatny, lekko orzechowy smak. Dzięki dodatkowi twarogu są przyjemnie miękkie i sycące. Takie domowe kluski najlepiej smakują jeszcze ciepłe, polane roztopionym masłem. To prosty i smaczny pomysł na obiad, który przywołuje wspomnienia tradycyjnej, domowej kuchni.

Składniki:

• 300 g twarogu półtłustego
• 2 czubate łyżki pulpy z dyni hokkaido
• 1–1,5 szklanki mąki tortowej
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej
• 1 jajko
• szczypta soli

okrasa

• 3 -4 łyżki masła

Sposób przygotowania:

Przygotowanie pulpy z dyni

Najpierw przygotowujemy pulpę z dyni hokkaido. Dynię kroimy na kawałki, usuwamy pestki i pieczemy do miękkości. Następnie oddzielamy miąższ od skórki i dokładnie go rozdrabniamy. Do przygotowania klusek potrzebujemy 2 czubatych łyżek pulpy.

Przygotowanie ciasta

Twaróg rozdrabniamy widelcem, dodajemy pulpę z dyni i całość blendujemy na gładką masę. Następnie przekładamy ją do miski i dodajemy szklankę mąki tortowej, mąkę ziemniaczaną, jajko oraz szczyptę soli.

Wyrabiamy krótko, tylko do połączenia składników. Ciasto powinno być miękkie, ale na tyle zwarte, aby można było je uformować. Jeśli bardzo klei się do rąk, dodajemy stopniowo pozostałą mąkę. Nie należy jednak przesadzać z jej ilością, ponieważ kluski mogą wyjść zbyt twarde.

Formowanie i gotowanie klusek

Gotowe ciasto przekładamy na stolnicę lub blat lekko oprószony mąką. Formujemy wałek, który delikatnie spłaszczamy. Następnie kroimy go ukośnie na niewielkie kawałki, podobnie jak kopytka.

W dużym garnku zagotowujemy wodę i lekko ją solimy. Kluski wrzucamy partiami do wrzątku. Gdy wypłyną na powierzchnię, gotujemy je jeszcze około 2 minut na niewielkim ogniu. Nie należy gotować ich zbyt długo, ponieważ mogą się rozpadać.

Ugotowane kluski wyjmujemy łyżką cedzakową i przekładamy na talerze.

Na patelni roztapiamy masło, a następnie polewamy nim gorące kluski. Podajemy od razu, najlepiej jeszcze ciepłe.

Leniwe kluski dyniowe z twarogiem, polane masłem, gotowe!

Szybka zupa kalafiorowa

Delikatna i bardzo smaczna zupa z kalafiorem, ziemniaczkami i drobnym makaronem, ugotowana na drobiowym rosole. Przygotujemy ją w zaledwie pół godziny. Zupa jest dodatkowo zagęszczona zasmażką na maśle, dzięki czemu jest bardziej treściwa i przypomina te, które gotowały nasze babcie.

Dawniej zupy często zabielano śmietaną albo zagęszczano zasmażką. Miały być gęste, pożywne i sycące. My również lubimy właśnie takie domowe zupy – proste, nieskomplikowane i pełne smaku.

Składniki:

• 0,5 l rosołu drobiowego
• 1/2 niedużego kalafiora
• 2–3 średniej wielkości ziemniaki
• 3 łyżki drobnego makaronu orzo
• 1 czubata łyżka masła
• 1 płaska łyżka mąki
• sól i pieprz do smaku
• 2 czubate łyżki posiekanego koperku
• 2 łyżki maggi – opcjonalnie

Sposób wykonania:

Ziemniaki obieramy i kroimy w niewielką kostkę. Kalafiora dzielimy na małe różyczki.

W garnku o pojemności 2–3 litrów podgrzewamy rosół. Dodajemy ziemniaki i kalafiora. Gotujemy około 15–20 minut, aż warzywa będą miękkie.

Następnie wsypujemy makaron i gotujemy jeszcze około 5 minut, do jego miękkości.

W tym czasie przygotowujemy zasmażkę. Na patelni rozpuszczamy masło, dodajemy mąkę i mieszamy, aż powstanie jasna zasmażka.

Zasmażkę dodajemy do zupy i dokładnie mieszamy. Doprawiamy solą i pieprzem, a jeśli lubimy, możemy dodać również maggi. Pamiętajmy jednak, że rosół jest już przyprawiony, dlatego z solą postępujemy ostrożnie.

Na koniec wsypujemy posiekany koperek.

Zupa kalafiorowa z drobnym makaronem gotowa!

Nasze rady:

• Nasza babcia do niektórych zup dodawała zacierki, które nie tylko wzbogacały zupę, ale również ją zagęszczały. My postanowiłyśmy ułatwić sobie pracę i zamiast zacierek dodałyśmy drobny makaron. Efekt jest bardzo podobny.
• Dzięki dodatkowi makaronu zupa jest bardziej treściwa i gęsta – może spokojnie zastąpić lekki, jednogarnkowy obiad.
• Zasmażka przygotowana na maśle dodaje zupie delikatnego, maślanego smaku i sprawia, że jest jeszcze bardziej „jak u babci”.

 

Sernik gotowany z ananasem

To nasze ulubione ciasto, którego nie trzeba piec. Jest lekkie, trochę serowe, trochę budyniowe w smaku, aksamitne w konsystencji, zwieńczone ulubionymi owocami i galaretką. Niewiele pracy przy nim a efekt niesamowity.

Składniki:

Na sernik:

• 1 kg sera z wiaderka
• 3 jajka M
• 1 szklanka cukru
• 200 g masła
• 8 g cukru wanilinowego
• 125 ml mleka
• 2 budynie waniliowe lub śmietankowe
• 1 łyżka skrobi ziemniaczanej lub kukurydzianej
• ok. 30 ciasteczek petit beurre

Na wierzch:

• 1 galaretka cytrynowa lub krystaliczna
• syrop z ananasa plus tyle wody aby razem było 400 ml gorącego płynu
• 6 krążków ananasa z syropu
• garść pestek granatu

Sposób wykonania:

Sernik.

Forma do pieczenia 28x18 cm.

Garnek 3-4 l o grubym dnie.

Najpierw przygotowujemy formę, wykładamy na dnie pierwszą warstwę ciastek.

Jajka wbijamy do misy, dosypujemy oba cukry i mieszamy całość rózgą.

Do wysokiego naczynia wsypujemy budynie, skrobię i wlewamy mleko. Całość dobrze mieszamy, aby nie było grudek.

Do garnka wrzucamy masło, powoli roztapiamy je. Do roztopionego, ale nie gotującego się masła dorzucamy ser z wiaderka, dobrze całość mieszamy i dodajemy jajka z cukrem. Masa nie ma się gotować, aby jajka się nie ścięły. Mieszamy całość, aż uzyskamy gładką masę i na koniec wlewamy budynie rozprowadzone w mleku.

Teraz masę serowo -budyniową stale mieszamy i podgrzewamy do zgęstnienia i zagotowania.

Masę trzeba mieszać cały czas ponieważ łatwo się przypala.

Połowę takiej gorącej, gęstej masy wylewamy na ciasteczka, wygładzamy ją i układamy drugą warstwę ciasteczek. Wylewamy resztę masy serowej. Sernik studzimy, wkładamy do lodówki.

Galaretkę rozpuszczamy w mieszance gorącej wody i syropu. Odstawiamy do przestudzenia i lekkiego zgęstnienia.

Na dobrze schłodzonym serniku układamy owoce i zalewamy je tężejącą galaretką. Odkładamy do lodówki do całkowitego stężenia galaretki.

Sernik gotowany z ananasem gotowy!

Nasze rady:

Jeśli w masie serowej porobią nam się grudki w trakcie gotowania nie przejmujemy się zbytnio. Wystarczy masę przetrzeć przez gęste sito i nabierze ona gładkiej, aksamitnej konsystencji.

Galaretka wylewana na sernik musi lekko tężeć, inaczej może nam spłynąć po bokach ciasta.

 

Buraczki na zimę – wiórki

Buraczki w słoiczkach to jeden z naszych ulubionych domowych przetworów. Przygotowujemy je bardzo prosto – gotujemy buraki, ścieramy na tarce, doprawiamy i zamykamy w słoiczkach. Zimą wystarczy otworzyć jeden z nich, aby mieć gotowy dodatek do obiadu.

Takie buraczki świetnie pasują do kotletów, pieczeni, dań z ziemniakami czy kaszą. Są delikatne, lekko słodko-kwaśne i smakują dokładnie tak, jak pamiętamy z domowej kuchni. Można je użyć jako bazę do barszczu czerwonego lub ukraińskiego albo dodać do nich rozmaite warzywa, np. ogórki kiszone, cebulę, żurawinę suszoną i zrobić pyszną sałatkę.

Składniki:

• 2,3 kg buraków opolskich
• 1 czubata łyżka cukru
• 1 płaska łyżeczka soli
• 3 łyżki octu spirytusowego
• 4 łyżki oleju rzepakowego
• 4 słoiczki po 0,5 l

Sposób przygotowania:

Buraki dokładnie myjemy i bez obierania, gotujemy w dużym garnku do miękkości. U nas trwało to około godziny, licząc od momentu zagotowania wody. Czas gotowania zależy oczywiście od wielkości buraków, dlatego najlepiej sprawdzić je patyczkiem do szaszłyków lub cienkim nożem.

Ugotowane buraki odcedzamy i zalewamy zimną wodą. Kiedy przestygną, obieramy je ze skórek. Przy dobrze ugotowanych burakach skórka praktycznie sama odchodzi pod naciskiem ręki.

Buraki ścieramy na tarce o dużych oczkach i przekładamy do dużej miski. Dodajemy cukier, sól, ocet. Wszystko dokładnie mieszamy i odstawiamy na 15–20 minut, aby buraczki „przegryzły się” z przyprawami.

Po tym czasie próbujemy i w razie potrzeby doprawiamy do smaku.

Buraczki przekładamy do wyparzonych słoiczków, dokładnie ubijając je łyżką, aby nie pozostawić dużych pęcherzyków powietrza. Na wierzch każdego słoiczka wlewamy po łyżce oleju.

Słoiczki wycieramy z ewentualnych zabrudzeń, dokładnie zakręcamy i pasteryzujemy przez około 10 minut.

Po pasteryzacji wyjmujemy słoiczki i pozostawiamy do całkowitego wystudzenia.

Buraczki na zimę – wiórki gotowe!

Nasze rady:

• Do przygotowania wybieramy buraki opolskie. Lubimy je za intensywny, głęboki kolor, delikatny miąższ i wyrazisty, słodkawy smak. Dobrze się gotują, a po ugotowaniu łatwo obierają i ścierają na tarce. Buraczki są soczyste, ale nie wodniste, dlatego doskonale nadają się na domowe przetwory.
• Najlepiej wybierać buraki podobnej wielkości – ugotują się wtedy równomiernie.
• Buraki gotujemy w łupinach, dzięki czemu zachowują więcej smaku i nie tracą go do wody.
• Ilość cukru i octu możemy delikatnie dostosować do słodyczy buraków i własnego smaku.
• Podczas napełniania słoiczków buraczki dobrze ubijamy. Dzięki temu zajmą mniej miejsca i w słoiczku będzie mniej powietrza.