Żeberka duszone w tłuszczu

 To jest obiad, który przypomina dawną, babciną kuchnię. Na piecu albo w piekarniku powoli dochodziło mięso, cebulka miękła w tłuszczu, a po całym domu roznosił się zapach majeranku, czosnku i przypraw. Takie właśnie są nasze żeberka duszone w smalcu – swojskie, porządne i bez udawania, że to kuchnia dietetyczna!

To nie jest danie na liczenie kalorii, ale przecież od czasu do czasu można sobie pozwolić na prawdziwą ucztę. Zwłaszcza gdy na stole czekają takie żeberka, podane z ziemniakami, kluskami śląskimi albo kromką świeżego chleba do wybierania pysznego sosu. Po takim obiedzie niejeden domownik poprosi o dokładkę!

Składniki:

Żeberka:

• 1 kg żeberek wieprzowych
• 1 duża cebula
• 2 liście laurowe
• 4–5 kulek ziela angielskiego
• kilka świeżych grzybów lub garść suszonych grzybków
• 100 g smalcu

Marynata:

• 3 czubate łyżki ketchupu
• 1 czubata łyżka musztardy sarepskiej
• 1 łyżka sosu sojowego
• 1 łyżka majeranku
• 1 łyżeczka pieprzu ziołowego
• ½ łyżeczki mielonej kolendry
• ½ łyżeczki soli
• ½ łyżeczki grubo mielonego pieprzu
• 2 duże ząbki czosnku

Sposób przygotowania:

W misce mieszamy ketchup, musztardę sarepską, sos sojowy, majeranek, pieprz ziołowy, kolendrę, sól i grubo mielony pieprz. Czosnek obieramy, przeciskamy przez praskę i dodajemy do marynaty. Wszystko dokładnie mieszamy.

Żeberka kroimy na mniejsze porcje, myjemy w razie potrzeby i dokładnie osuszamy papierowym ręcznikiem. Każdy kawałek starannie obtaczamy w marynacie. Przykrywamy naczynie i wstawiamy do lodówki na minimum kilka godzin, a najlepiej na całą noc. Dzięki temu mięso nabierze aromatu przypraw.

Piekarnik rozgrzewamy do 180°C, najlepiej w trybie góra-dół. Połowę smalcu kroimy na kawałki i rozkładamy na dnie naczynia żaroodpornego. Układamy na nim zamarynowane żeberka wraz z całą pozostałą marynatą.

Cebulę obieramy i kroimy w piórka. Rozkładamy ją na żeberkach. Dodajemy liście laurowe, ziele angielskie oraz grzyby. Suszone grzyby wcześniej płuczemy i namaczamy, a następnie odcedzamy. Na wierzchu rozkładamy pozostały smalec.

Naczynie przykrywamy pokrywką lub szczelnie folią aluminiową. Wstawiamy do piekarnika i pieczemy przez około 2 godziny. W tym czasie mięso powoli mięknie, a smalec, cebula i marynata tworzą aromatyczny sos.

Po 2 godzinach ostrożnie zdejmujemy przykrycie i zmniejszamy temperaturę do 150°C. Pieczemy jeszcze od 30 do 60 minut, aż żeberka będą bardzo miękkie, a ich wierzch ładnie się przyrumieni. Czas zależy od grubości kawałków i rodzaju mięsa. Jeśli wierzch rumieni się zbyt szybko, ponownie przykrywamy naczynie.

Gotowe żeberka wyjmujemy z piekarnika i pozostawiamy na kilka minut, żeby soki w mięsie się uspokoiły. Podajemy gorące, polane cebulowo-grzybowym sosem. Najlepiej smakują z ziemniakami, kluskami śląskimi, kopytkami albo pajdą wiejskiego chleba.

Żeberka duszone w tłuszczu gotowe!

Nasze rady:

• Marynata potrzebuje czasu. Jeśli możemy, zostawmy żeberka w lodówce na całą noc. Przyprawy lepiej wnikną w mięso, a gotowe danie będzie bardziej aromatyczne.
• Grzybki robią swoje. Suszone grzyby nadadzą sosowi głębszy, leśny aromat. Wodę z ich moczenia można dodać w niewielkiej ilości po przecedzeniu przez drobne sitko.
• Nie spieszmy się z pieczeniem. Żeberka powinny być miękkie i łatwo odchodzić od kości. Jeśli po wyznaczonym czasie nadal są twardawe, pieczemy je dłużej pod przykryciem.
• Uważajmy z solą. Sos sojowy, ketchup i musztarda już zawierają sól, dlatego przed pieczeniem nie warto przesadzać z jej ilością.

Kluski śląskie grzybki

 Kluski śląskie z charakterystyczną dziurką to klasyka domowej kuchni. Robimy je z ugotowanych ziemniaków i mąki ziemniaczanej, pilnując odpowiednich proporcji, dzięki którym wychodzą miękkie, delikatne i sprężyste. Pasują do sosu pieczeniowego, gulaszu i tradycyjnych zrazów wołowych, ale smakują również polane masłem lub podane na słodko.

Tym razem przygotowujemy kluski śląskie w nieco innej odsłonie. Dodajemy do nich puder z suszonych podgrzybków, który nadaje im piękny grzybowy aromat i sprawia, że zwykły dodatek do obiadu zamienia się w coś wyjątkowego. Formujemy je w małe kuleczki, a zamiast palcem robimy wgłębienia nakrętką od butelki. Dzięki temu nasze kluski przypominają małe grzybki i pięknie prezentują się na talerzu.

To prosty, swojski przepis, który warto zachować w domowym zeszycie. Przyda się szczególnie jesienią, kiedy w kuchni pachnie suszonymi grzybami, ale takie kluski możemy przygotowywać przez cały rok.

Składniki:

• 500 g obranych ziemniaków
• około 125 g mąki ziemniaczanej (kartoflanki), czyli mniej więcej 1/2 szklanki
• 1 jajko
• 1 łyżka pudru z suszonych podgrzybków
• szczypta soli do ciasta
• sól do osolenia wody

Sposób wykonania:

Niedużą garść suszonych podgrzybków mielimy w młynku na drobny puder. Następnie przesiewamy go przez sitko, aby pozbyć się większych kawałków. Odmierzamy 1 łyżkę.

Ziemniaki obieramy, gotujemy w osolonej wodzie do miękkości, a następnie dokładnie odcedzamy. Jeszcze ciepłe przeciskamy przez praskę lub bardzo starannie tłuczemy, aby nie pozostały grudki.



Ziemniaki przekładamy do miski i wyrównujemy ich powierzchnię. Dzielimy masę na cztery równe części. Jedną część wyjmujemy, a w powstałe miejsce wsypujemy mąkę ziemniaczaną. Następnie dokładamy odłożone ziemniaki. To tradycyjny sposób odmierzania mąki do klusek śląskich.

Dodajemy puder z suszonych podgrzybków, jajko i szczyptę soli. Krótko wyrabiamy ręką, tylko do połączenia składników. Ciasto powinno być miękkie, jednolite i plastyczne. Nie wyrabiamy go zbyt długo, aby kluski nie stały się twarde.



Z ciasta odrywamy małe porcje i toczymy w dłoniach kulki wielkości orzecha włoskiego. Układamy je na desce lub stolnicy lekko oprószonej mąką ziemniaczaną. Za pomocą czystej nakrętki od małej butelki delikatnie robimy wgłębienie w każdej kulce, nadając kluseczkom kształt małych grzybków.



W dużym garnku zagotowujemy wodę i solimy ją. Kluski wkładamy partiami do wrzątku, delikatnie mieszamy lub lekko potrząsamy garnkiem, aby nie przywarły do dna. Gdy wypłyną na powierzchnię, zmniejszamy ogień i gotujemy je jeszcze około 3–5 minut, zależnie od wielkości. Woda powinna tylko lekko mrugać, a nie gwałtownie wrzeć.



Ugotowane kluski wyjmujemy łyżką cedzakową lub ostrożnie odcedzamy. Podajemy od razu, najlepiej z gorącym sosem pieczeniowym, gulaszem albo duszonym mięsem.



Kluski śląskie grzybki gotowe!

Z 500 g ziemniaków otrzymamy około 35–40 małych klusek, w zależności od wielkości.

Z czym podawać kluski śląskie grzybki?

Najlepiej smakują z sosem pieczeniowym, sosem grzybowym lub gulaszem wołowym. Możemy podać je również do zrazów wołowych i modrej kapusty, tworząc obiad inspirowany tradycyjną kuchnią śląską. Grzybowy aromat klusek świetnie komponuje się z duszonym mięsem i ciemnymi, esencjonalnymi sosami.

Nasze rady:

• Proporcje ziemniaków i mąki. Tradycyjnie stosujemy zasadę trzech części ziemniaków na jedną część mąki ziemniaczanej, licząc objętość masy ziemniaczanej. To dobry punkt wyjścia, ale wilgotność ziemniaków może się różnić. Ważne, aby ziemniaki były dobrze odcedzone.
• Jakie ziemniaki wybrać? Najlepiej sprawdzają się ziemniaki mączyste, które po ugotowaniu nie są wodniste. Dzięki nim ciasto łatwiej się formuje, a kluski zachowują kształt.
• Nie wyrabiajmy ciasta na zapas. Kluski najlepiej formować i gotować niedługo po przygotowaniu masy. Jeśli ciasto zbyt długo stoi, może stać się wilgotne i trudniejsze do obró.bki.
• Jak przygotować kluski wcześniej? Jeśli chcemy zrobić je 1–2 godziny przed obiadem, układamy surowe kluski pojedynczą warstwą na tacy lekko oprószonej mąką ziemniaczaną. Przykrywamy je czystą, lekko wilgotną ściereczką i przechowujemy w chłodnym miejscu, najlepiej w lodówce.

Kopytka pietruszkowe – babcine szagówki z natką pietruszki

Kopytka w Wielkopolsce nazywamy szagówkami, bo kroimy je ukośnie, czyli na szagę. Najczęściej podawało się je z masłem, skwarkami albo jako dodatek do sosu.

Dziś proponujemy nieco inną, ale równie swojską wersję – kopytka pietruszkowe z dodatkiem świeżej natki. Zielenina nadaje im delikatny aromat i apetyczny wygląd, a polane lekko zrumienionym masłem smakują wybornie.

Składniki:

• 500 g ugotowanych i przestudzonych ziemniaków
• około 1/2 szklanki mąki pszennej typ 450 lub 480, plus trochę do podsypywania
• 1 łyżka skrobi ziemniaczanej
• 1 jajko (rozmiar M)
• 2 łyżki drobno posiekanej świeżej natki pietruszki
• szczypta soli do ciasta
• 1 łyżeczka soli do wody
• 2 czubate łyżki masła do polania klusek

Sposób przygotowania:

Ugotowane i całkowicie przestudzone ziemniaki przeciskamy przez praskę lub ścieramy na tarce o drobnych oczkach. Powinny być dobrze rozdrobnione, bez grudek. Najlepiej wykorzystać ziemniaki mączyste, które po ugotowaniu są sypkie i nie zawierają zbyt dużo wody.

Do ziemniaków dodajemy mąkę pszenną, skrobię ziemniaczaną, jajko, posiekaną natkę pietruszki i szczyptę soli. Wszystko szybko łączymy, tylko do uzyskania jednolitego ciasta. Nie wyrabiamy go długo, ponieważ im dłużej pracujemy z masą ziemniaczaną, tym więcej mąki może ona wchłonąć, a kopytka staną się twarde.

Blat lub stolnicę lekko oprószamy mąką. Z ciasta formujemy wałki o grubości około 2 cm, delikatnie je spłaszczamy nożem i kroimy na ukośne kawałki. W ten sposób powstają nasze zielone, pietruszkowe szagówki.

W dużym garnku zagotowujemy wodę i dodajemy łyżeczkę soli. Kopytka wrzucamy partiami do wrzątku, delikatnie mieszając, aby nie przywarły do dna. Gdy wypłyną na powierzchnię, zmniejszamy ogień i gotujemy jeszcze około 2–3 minut, w zależności od ich wielkości. Nie pozwalamy wodzie zbyt gwałtownie bulgotać, żeby kluski się nie rozpadały.

Na patelni roztapiamy masło i podgrzewamy je na niewielkim ogniu, aż zacznie lekko się rumienić i nabierze przyjemnego, orzechowego aromatu. Uważamy, aby go nie przypalić.

Ugotowane kluski wyjmujemy łyżką cedzakową lub odcedzamy ostrożnie na durszlaku. Przekładamy na talerze i polewamy ciepłym, zrumienionym masłem. Podajemy od razu, póki są miękkie i pachnące.

Kopytka pietruszkowe – babcine szagówki z natką pietruszki gotowe!

Nasze rady:

• Nie przesadzajmy z mąką. Podana ilość jest orientacyjna, bo wiele zależy od rodzaju ziemniaków. Dosypujmy ją stopniowo, tylko tyle, ile potrzeba, aby uformować wałki.
• Wybierajmy ziemniaki mączyste. Ziemniaki sałatkowe, bardziej wodniste, mogą sprawić, że ciasto będzie klejące i będzie wymagało większej ilości mąki.
• Zróbmy próbę. Zanim ugotujemy wszystkie kopytka, wrzućmy jedną kluskę do wrzątku. Jeśli się rozpada, do ciasta dodajmy odrobinę mąki lub skrobi ziemniaczanej.
• Ciasto przygotowujmy bez zwlekania. Im dłużej stoi, tym bardziej może robić się wilgotne i klejące. Najlepiej od razu formować i gotować kluski.
• Pilnujmy masła. Powinno być lekko złociste i pachnące orzechami, ale nie ciemnobrązowe. Wystarczy chwila nieuwagi, aby nabrało gorzkiego smaku.

Kopytka pietruszkowe smakują doskonale jako samodzielne danie z masłem, ale możemy podać je również do pieczonego mięsa, gulaszu lub sosu grzybowego. To nasze wielkopolskie szagówki w nieco odświeżonej odsłonie – swojskie, proste i takie, do których chętnie wraca się przy rodzinnym stole.

 

Kotlety pożarskie

 Kotlety pożarskie to delikatne, soczyste kotlety z mięsa kurczaka z dodatkiem masła i bułki namoczonej w mleku. Są miękkie, aromatyczne i mają wyjątkowo subtelny smak. Najlepiej smakują podane z ziemniakami puree oraz marchewką z groszkiem lub surówką z marchewki i jabłka. To pomysł na smaczny, domowy obiad dla całej rodziny.

Historia kotletów pożarskich sięga Rosji carskiej i początku XIX wieku. Ich nazwa bywa łączona z księciem Dymitrem Pożarskim, choć pochodzenie tej nazwy nie jest do końca pewne. Wiadomo natomiast, że kotlety te zdobyły popularność w tamtejszej kuchni, a z czasem trafiły również na polskie stoły. W czasach PRL-u często gościły w restauracjach i barach, stając się jednym z dobrze znanych dań kuchni popularnej.

Składniki:

• 1 duża lub 2 małe piersi z kurczaka
• 1 bułka bez skórki
• 1/4 szklanki mleka
• 1 łyżka miękkiego masła
• sól i pieprz ziołowy do smaku
• 1 jajko
• bułka tarta do panierowania
• masło klarowane do smażenia, ewentualnie olej

Sposób wykonania:

Pierś z kurczaka oczyszczamy z błonek i kroimy w drobną kostkę. Następnie bardzo dokładnie siekamy nożem. Mięso powinno być drobne, ale nie musi mieć konsystencji jednolitej pasty.



Bułki pozbawiamy skórki i namaczamy w zimnym mleku. Odciśnięte dodajemy do posiekanego mięsa. Dokładamy jajko, miękkie masło, sól i pieprz ziołowy.



Całość starannie wyrabiamy, aż składniki się połączą, a masa stanie się jednolita i pulchna. Jeśli jest bardzo luźna, możemy wstawić ją na kilkanaście minut do lodówki, aby łatwiej było formować kotlety.



Z masy formujemy podłużne lub lekko owalne kotlety. Każdy obtaczamy w bułce tartej.

Na patelni rozgrzewamy masło klarowane. Kotlety smażymy na umiarkowanym ogniu, z obu stron, aż panierka ładnie się zarumieni, a mięso będzie usmażone w środku.






Pod koniec smażenia możemy przykryć patelnię na 2–3 minuty, zmniejszając ogień. Dzięki temu kotlety dojdą w środku, pozostając delikatne i soczyste. Nie należy jednak smażyć ich zbyt długo, aby nie stały się suche.

Kotlety pożarskie gotowe!

Podajemy je od razu, najlepiej z ziemniakami puree i ulubionymi warzywami.

Nasze rady:

• Mięso najlepiej posiekać nożem, zamiast mielić je na gładką masę. Dzięki temu kotlety zachowają odpowiednią strukturę.

• Masło dodane do mięsa nadaje kotletom delikatności i wzbogaca ich smak.

• Do kotletów pożarskich doskonale pasują puree ziemniaczane, szpinak, groszek z marchewką albo surówka z marchewki i jabłka.

Kotlety pożarskie – od skromnego obiadu do wykwintnej kuchni

W dawnych książkach kucharskich kotlety pożarskie przyrządzano z pulardy, czyli młodej, specjalnie tuczonej kury, której mięso uchodziło za wyjątkowo kruche i delikatne. W razie potrzeby dopuszczano również wykorzystanie cielęciny.

Lucyna Ćwierczakiewiczowa, autorka słynnej książki 365 obiadów za pięć złotych, uważała prostszą wersję kotletów pożarskich za danie dość zwyczajne, spotykane w tańszych restauracjach. W swojej kuchni proponowała znacznie bardziej wykwintną odmianę.

W jej przepisie całe piersi kurze, pokrojone na cienkie plastry, obkładano masą z drobno posiekanej cielęciny, utartej niemal na gładko, z dodatkiem szpiku wołowego i żółtka. Następnie kotlety panierowano w jajku i bułce tartej, po czym smażono na maśle na złoty kolor. Podawano je z sosem truflowym – danie prawdziwie restauracyjne!

Taki przepis pięknie wygląda na kartach dawnej książki kucharskiej, ale w dzisiejszych domowych pieleszach nie zawsze mamy ochotę na tak wyszukane przygotowania. Dlatego pozostajemy przy naszej prostszej wersji. Nasze kotlety pożarskie są skromniejsze, ale równie warte uwagi – delikatne, pachnące masłem i przywołujące smak tradycyjnej, domowej kuchni.

Makaron ze szpinakiem i piersią kurczaka

 To prosty i szybki pomysł na domowy obiad, kiedy mamy ochotę na coś sycącego, ale bez długiego stania przy kuchni. Delikatny kurczak, młody szpinak, czosnek i kremowy sos dobrze łączą się z makaronem, tworząc danie, które smakuje najlepiej od razu po przygotowaniu. Nie potrzeba tutaj wielu składników – ważne, żeby dobrze je ze sobą połączyć i porządnie doprawić.

Składniki:

• 250 g młodego szpinaku
• 1 duża pierś z kurczaka, około 350 g
• 250–300 g makaronu, najlepiej kokardki lub innego ulubionego
• ½ szklanki wody
• ½ łyżeczki pieprzu ziołowego
• 1 łyżeczka mielonej papryki wędzonej
• olej rzepakowy do smażenia
• 1 łyżka masła
• 2 duże ząbki czosnku
• 150 ml śmietanki kremówki
• 1 czubata łyżeczka mąki
• sól i pieprz do smaku

Sposób przygotowania:

Pierś z kurczaka oczyszczamy i kroimy w niewielką kostkę. Oprószamy ją pieprzem ziołowym oraz wędzoną papryką. Na patelni rozgrzewamy odrobinę oleju i smażymy mięso na większym ogniu, aż ładnie się przyrumieni.

Na drugiej patelni rozgrzewamy masło. Dodajemy drobno posiekany czosnek i podsmażamy go krótko, tylko do momentu, aż zacznie pięknie pachnieć. Uważamy, żeby go nie przypalić, bo zrobi się gorzki.

Dodajemy posiekany szpinak i chwilę smażymy, aż zwiędnie. Następnie przekładamy na patelnię usmażonego kurczaka.

Patelnię, na której smażyliśmy mięso, podlewamy ½ szklanki wody i drewnianą łyżką zeskrobujemy z dna wszystkie przyrumienione kawałeczki. Taki prosty zabieg daje sosowi dużo smaku. Wodę z patelni przelewamy do szpinaku i kurczaka.

Całość dusimy przez kilka minut pod przykryciem, żeby smaki dobrze się połączyły.

Śmietankę dokładnie mieszamy z mąką, aby nie było grudek. Wlewamy ją na patelnię, mieszamy i podgrzewamy na niewielkim ogniu, aż sos zgęstnieje. Na koniec doprawiamy wszystko solą i świeżo mielonym pieprzem.

W międzyczasie gotujemy makaron według instrukcji na opakowaniu. Odcedzamy go, a następnie przekładamy na patelnię z sosem. Wszystko dokładnie mieszamy, aby kremowy sos oblepił makaron.

Makaron ze szpinakiem i piersią kurczaka podajemy od razu, póki jest gorący i kremowy.

Nasze rady:

• Nie przesmażajmy czosnku. Wystarczy dosłownie chwila, gdy tylko zacznie uwalniać aromat, dodajemy szpinak. Przypalony czosnek zepsuje smak całego sosu.
• Nie rozgotowujmy makaronu. Najlepiej ugotować go al dente. Po dodaniu do gorącego sosu jeszcze chwilę dochodzi, a przy okazji wchłonie jego smak. Jeśli sos wyjdzie zbyt gęsty, możemy dodać kilka łyżek wody z gotowania makaronu.

Roladki z kurczaka nadziewane kukurydzą

 Delikatne piersi z kurczaka z pysznym nadzieniem z pietruszkowego pesto, kukurydzy i żółtego sera. Roladki najpierw rumienimy na patelni, a następnie dusimy w sosie własnym, dzięki czemu mięso jest miękkie i soczyste. To proste i smaczne danie, które możemy przygotować zarówno na codzienny obiad, jak i na niedzielny rodzinny posiłek. Jest lekkie, kolorowe i bardzo apetyczne.

Składniki:

• 3 nieduże piersi z kurczaka
• 1 pęczek natki pietruszki
• 1 szklanka kukurydzy z puszki
• 10 dag żółtego sera
• około 1/2 szklanki oleju rzepakowego
• 2 ząbki czosnku
• sól i pieprz do smaku
• mąka do obtaczania roladek
• 1 szklanka bulionu lub wody z 2 łyżkami maggi
• 1 czubata łyżka masła
• 1 łyżka ciemnego sosu sojowego

Sposób wykonania:

Piersi z kurczaka myjemy i dokładnie osuszamy. Każdą pierś przekrawamy wzdłuż, nie rozcinając jej do końca. Rozkładamy mięso na desce, przykrywamy folią spożywczą i delikatnie rozbijamy na cienkie płaty. Oprószamy je z obu stron solą i pieprzem.

Natkę pietruszki myjemy, osuszamy i dość grubo siekamy. Przekładamy ją do wysokiego naczynia, dodajemy obrany czosnek, 3–4 łyżki oleju oraz szczyptę soli. Całość blendujemy na gładką, aromatyczną pastę. Kiedy podczas blendowania zaczyna uwalniać się intensywny zapach pietruszki i czosnku, nasze pesto jest gotowe.

Ser żółty ścieramy na tarce o drobnych oczkach. Kukurydzę odsączamy na sitku.

Na każdy płat mięsa nakładamy cienką warstwę pietruszkowego pesto, następnie posypujemy startym serem i dodajemy kukurydzę. Zwijamy mięso ciasno, podobnie jak zrazy, tak aby nadzienie nie wydostało się podczas smażenia. Roladki spinamy wykałaczkami lub specjalnymi szpikulcami do zrazów.

Gotowe roladki obtaczamy w mące. Na patelni lub w rondlu rozgrzewamy olej i układamy roladki. Najpierw obsmażamy je od strony, gdzie znajdują się wykałaczki, a następnie odwracamy i rumienimy z drugiej strony. Powinny się ładnie przyrumienić.

Następnie podlewamy je bulionem lub wodą wymieszaną z maggi. Przykrywamy patelnię pokrywką i dusimy na małym ogniu przez około 25–30 minut. W czasie duszenia sprawdzamy, czy płyn nie wyparował. Jeśli jest go zbyt mało, możemy dolać odrobinę bulionu lub wody.

Pod koniec duszenia zdejmujemy pokrywkę, dodajemy masło oraz sos sojowy. Podgrzewamy całość jeszcze przez 2–3 minuty, delikatnie obracając roladki, aż sos lekko zgęstnieje i nabierze głębszego smaku.

Roladki wyjmujemy z patelni i przed podaniem usuwamy wykałaczki lub szpikulce.

Roladki z kurczaka nadziewane kukurydzą gotowe!

Nasze rady:

• Piersi rozbijajmy delikatnie i równomiernie, aby mięso nie porwało się podczas zawijania.
• Kukurydzę przed dodaniem do nadzienia dobrze odsączmy – nadmiar płynu może utrudniać zwijanie roladek.
• Jeśli chcemy uzyskać bardziej kremowy sos, możemy pod koniec duszenia dodać odrobinę śmietanki.
• Jeśli przygotowujemy danie dla dzieci, możemy zrezygnować z maggi i części sosu sojowego, zastępując je samym bulionem.

Nóżki z kurczaka pieczone z ziemniakami

 To jest obiad, który właściwie robi się sam. Nóżki z kurczaka pieczone razem z ziemniakami i cebulką wychodzą rumiane, soczyste i pełne smaku, a ziemniaki przechodzą aromatem pieczonego mięsa, majeranku i przypraw.

Takie obiady lubimy najbardziej – bez wymyślnych składników, z porządną porcją ziemniaków i mięsa. Wystarczy wszystko włożyć do jednego naczynia, przykryć i wstawić do piekarnika. Po godzinie odkrywamy, dopiekamy na rumiano i możemy stawiać obiad na stole.

Składniki:

Na 2 porcje:

• 2 nóżki z kurczaka
• 8–10 małych ziemniaków
• 1 cebula
• 1 łyżka majeranku
• sól i pieprz do smaku
• 2 łyżki masła
• 1/2 szklanki wody

Marynata do kurczaka:

• 1/2 łyżeczki papryki wędzonej
• 1/2 łyżeczki soli
• 1 płaska łyżeczka pieprzu ziołowego
• 2 czubate łyżki pikantnego ketchupu

Sposób wykonania:

Nóżki z kurczaka myjemy i dokładnie osuszamy papierowym ręcznikiem. Wszystkie składniki marynaty mieszamy w miseczce, a następnie dokładnie nacieramy nią mięso. Odstawiamy przynajmniej na 30 minut, a jeśli mamy czas, możemy zamarynować kurczaka kilka godzin wcześniej i przechować w lodówce.

Ziemniaki dokładnie szorujemy. Jeśli są małe i mają ładną skórkę, nie musimy ich obierać. Przekrawamy je na połówki. Cebulę kroimy w półplasterki.

Do naczynia żaroodpornego wkładamy ziemniaki skórką do dołu. Posypujemy je solą, pieprzem i majerankiem. Dodajemy pokrojoną cebulę, a następnie wlewamy 1/2 szklanki wody. Na ziemniakach rozkładamy kawałki masła.

Na tak przygotowanych ziemniakach układamy zamarynowane nóżki z kurczaka.

Naczynie przykrywamy folią aluminiową i wkładamy do piekarnika nagrzanego do 200°C, góra-dół, bez termoobiegu. Pieczemy około 1 godziny.

Po tym czasie zdejmujemy folię, zmniejszamy temperaturę do 180°C, włączamy termoobieg i pieczemy jeszcze około 30 minut, aż kurczak ładnie się zrumieni, a ziemniaki będą miękkie i przypieczone.

Nóżki z kurczaka pieczone z ziemniakami gotowe!

Nasze rady:

1. Jeśli chcemy, żeby kurczak był jeszcze bardziej aromatyczny, możemy zamarynować go wieczorem i zostawić na noc w lodówce. Mięso będzie wtedy bardziej kruche i dobrze przejdzie smakiem marynaty.

2. Po zdjęciu folii warto polać ziemniaki i mięso powstałym podczas pieczenia sosem. Dzięki temu ziemniaki będą jeszcze smaczniejsze, a skórka kurczaka pięknie się zrumieni.

Spaghetti z mięsem w sosie pomidorowym

 Spaghetti z mięsem w sosie pomidorowym to szybkie danie, które możemy przygotować bez większego wysiłku. Nie potrzebujemy wielu składników, a mimo to otrzymujemy smaczny, domowy obiad. Przygotowujemy je z mięsa mielonego, koncentratu pomidorowego i kilku podstawowych przypraw. To nasz ulubiony posiłek awaryjny, gdy brakuje pomysłu i czasu na dłuższe pichcenie.

Składniki:

• 300 g makaronu spaghetti
• 400 g mięsa mielonego wieprzowo-wołowego
• 2 czubate łyżki koncentratu pomidorowego
• 1 szklanka wody
• 1 cebula
• 1 łyżeczka suszonej bazylii
• 1 łyżeczka suszonego oregano
• sól i pieprz do smaku
• cukier do smaku
• 1 łyżka przyprawy Maggi
• 150 g twardego sera do posypania
• 2-3 łyżki oleju
• 1 płaska łyżka skrobi ziemniaczanej
• garść świeżej zieleniny, np. bazylii, pietruszki lub szczypiorku

Sposób przygotowania:

Na głębokiej patelni rozgrzewamy olej. Cebulę obieramy, kroimy w drobną kostkę i wrzucamy na patelnię. Smażymy na średnim ogniu, aż zmięknie i lekko się zeszkli.

Dodajemy mięso mielone i smażymy, rozdrabniając je łopatką, aż całkowicie straci surowy, czerwony kolor.

Następnie dodajemy koncentrat pomidorowy, suszoną bazylię i oregano. Doprawiamy solą, pieprzem oraz odrobiną cukru. Wszystko dokładnie mieszamy i chwilę razem podsmażamy.

Wlewamy szklankę gorącej wody i jeśli lubimy, dodajemy łyżkę przyprawy Maggi. Zmniejszamy ogień, przykrywamy patelnię i dusimy sos przez około 5–10 minut, aby smaki dobrze się połączyły.

W tym czasie gotujemy makaron według instrukcji na opakowaniu. Ser ścieramy na tarce o drobnych oczkach.

Skrobię ziemniaczaną rozprowadzamy w niewielkiej ilości zimnej wody. Wlewamy ją do sosu, cały czas mieszając. Podgrzewamy jeszcze chwilę, aż sos lekko zgęstnieje.

Ugotowany makaron odcedzamy i wykładamy na talerze. Polewamy go gorącym sosem mięsno-pomidorowym, posypujemy startym serem oraz świeżą zieleniną.

 Proste, domowe spaghetti z mięsem w sosie pomidorowym gotowe!

Makaron z serem i kiełbasą

 Makaron z twarogiem i kiełbasą to jedno z tych prostych, domowych dań, które pamiętamy z domu rodzinnego. Szybki, prosty obiad naszej mamy. Nieskomplikowane składniki, które zwykle mamy w kuchni, wystarczą, aby przygotować smaczny i sycący obiad. Dobrze wysmażona kiełbasa, miękki makaron, masło i tłusty twaróg tworzą połączenie, do którego chętnie wracamy. To właśnie takie proste dania często smakują najlepiej. My przygotowujemy makaron z twarogiem do dziś, szczególnie wtedy, gdy mamy niewiele czasu na gotowanie.

Składniki:

• 400 g makaronu, np. świderki
• 250 g tłustego lub półtłustego twarogu
• 2 -3 kiełbasy jałowcowe lub chłopskie
• 2 łyżki oleju rzepakowego
• 2 łyżki masła
• sól i pieprz do smaku
• 1 pęczek szczypiorku

Sposób przygotowania:

Makaron gotujemy według instrukcji na opakowaniu. Możemy przygotować go al dente, ale do tego dania zdecydowanie bardziej pasuje nam miękki makaron, taki jak dawniej przygotowywały nasze mamy i babcie.

Kiełbasę kroimy w grubszą kostkę. Na patelni rozgrzewamy olej i wrzucamy pokrojoną kiełbasę. Smażymy na średnim ogniu, aż dobrze się zrumieni i lekko wytopi tłuszcz.

Ugotowany i odcedzony makaron dodajemy do kiełbasy. Dorzucamy masło i całość podgrzewamy na małym ogniu przez 2–3 minuty, delikatnie mieszając. Dzięki temu makaron przejdzie smakiem kiełbasy i masła.

Doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Pamiętajmy jednak, że kiełbasa może być już dość słona.

Gorący makaron z kiełbasą wykładamy na talerze. Na wierzchu rozkruszamy twaróg i posypujemy całość posiekanym szczypiorkiem.

Prosty, sycący makaron z twarogiem i kiełbasą gotowy!

Leniwe kluski dyniowe z twarogiem, polane masłem

 Kluski leniwe to jedno z tych dań, które wielu z nas pamięta z rodzinnego domu. Delikatne, mięciutkie i proste do przygotowania, często gościły na stole jako szybki obiad dla całej rodziny. Tym razem proponujemy ich jesienną wersję z dodatkiem pulpy z dyni hokkaido.

Dynia nadaje kluseczkom piękny, złocisty kolor i delikatny, lekko orzechowy smak. Dzięki dodatkowi twarogu są przyjemnie miękkie i sycące. Takie domowe kluski najlepiej smakują jeszcze ciepłe, polane roztopionym masłem. To prosty i smaczny pomysł na obiad, który przywołuje wspomnienia tradycyjnej, domowej kuchni.

Składniki:

• 300 g twarogu półtłustego
• 2 czubate łyżki pulpy z dyni hokkaido
• 1–1,5 szklanki mąki tortowej
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej
• 1 jajko
• szczypta soli

okrasa

• 3 -4 łyżki masła

Sposób przygotowania:

Przygotowanie pulpy z dyni

Najpierw przygotowujemy pulpę z dyni hokkaido. Dynię kroimy na kawałki, usuwamy pestki i pieczemy do miękkości. Następnie oddzielamy miąższ od skórki i dokładnie go rozdrabniamy. Do przygotowania klusek potrzebujemy 2 czubatych łyżek pulpy.

Przygotowanie ciasta

Twaróg rozdrabniamy widelcem, dodajemy pulpę z dyni i całość blendujemy na gładką masę. Następnie przekładamy ją do miski i dodajemy szklankę mąki tortowej, mąkę ziemniaczaną, jajko oraz szczyptę soli.

Wyrabiamy krótko, tylko do połączenia składników. Ciasto powinno być miękkie, ale na tyle zwarte, aby można było je uformować. Jeśli bardzo klei się do rąk, dodajemy stopniowo pozostałą mąkę. Nie należy jednak przesadzać z jej ilością, ponieważ kluski mogą wyjść zbyt twarde.

Formowanie i gotowanie klusek

Gotowe ciasto przekładamy na stolnicę lub blat lekko oprószony mąką. Formujemy wałek, który delikatnie spłaszczamy. Następnie kroimy go ukośnie na niewielkie kawałki, podobnie jak kopytka.

W dużym garnku zagotowujemy wodę i lekko ją solimy. Kluski wrzucamy partiami do wrzątku. Gdy wypłyną na powierzchnię, gotujemy je jeszcze około 2 minut na niewielkim ogniu. Nie należy gotować ich zbyt długo, ponieważ mogą się rozpadać.

Ugotowane kluski wyjmujemy łyżką cedzakową i przekładamy na talerze.

Na patelni roztapiamy masło, a następnie polewamy nim gorące kluski. Podajemy od razu, najlepiej jeszcze ciepłe.

Leniwe kluski dyniowe z twarogiem, polane masłem, gotowe!