Święconka czyli koszyczek wielkanocny

Tradycje wielkanocne sięgają swoimi korzeniami czasów pogańskich. Czas świąt to przecież zapowiedź budzącej się do życia przyrody, odrodzenia jej po ciężkiej zimie, pobudzenia do nowego życia! Tak też wiara chrześcijańska daje nam nadzieję na zmartwychwstanie i nowe życie.

Przed Wielkanocą robimy wielkie porządki, często nie zdając sobie sprawy z tego, że korzenie tego zwyczaju sięgają również czasów przedchrześcijańskich, kiedy to po zimie czyszczono kominy, bielono chaty, wietrzono sprzęty domowe. My robimy skromniejsze porządki, ale są one tak samo wiosenne, dające radość z nadchodzącej ciepłej, słonecznej i kolorowej pory roku.

Zwieńczeniem wielkich porządków i kuchennych szaleństw jest święconka, którą należy starannie przygotować i poświęcić. Po tym akcie możemy czekać spokojnie na Zmartwychwstanie i cieszyć się oraz ucztować dwa dni wielkanocne!

Czego nie powinno zabraknąć w koszyczku wielkanocnym?

Produktom, które wkładamy do koszyczka przypisuje się szczególne znaczenie. Powinny się w nim znaleźć, ponieważ przyniosą nam szczęście i dostatek w całym roku, tak więc wkładamy do koszyczka:

Chlebek- symbol sytości i obfitości.

Baranka z masła- symbol pokory i łagodności.

Wędliny i szynkę-symbol dostatku i zamożności dla całej rodziny.

Sól i pieprz-symbol prawdy i oczyszczenia.

Chrzan-symbol męki i cudu zmartwychwstania.

Jajka-symbol płodności i odradzającego się życia.

Babkę-symbol bogactwa, obfitości i doskonałości.

Koszyczek przykrywamy ozdobną serwetką i koniecznie przyozdabiamy bukszpanem -symbolem nieprzemijalności, trwałości życia i nieśmiertelności .

Są również produkty, których nie powinniśmy wkładać do koszyczka. Do kościoła nie wypada przynosić czekoladowych zajączków, jednorożców czy innych figurek o symbolice świeckiej. Nie mają one bowiem nic wspólnego z wiarą chrześcijańską. Do koszyków wielkanocnych na pewno nie należy wkładać alkoholu.

Święconka powinna być wyrazem wdzięczność za to, że mamy co jeść i prośbą o to, żeby nigdy na naszym stole nie zabrakło chleba powszedniego i tych podstawowych pokarmów, które znalazły się w naszym koszyku.

W Wielką Sobotę święcimy pokarmy w kościele. Zwyczaj ten znany jest w Polsce od XIII wieku. To piękna tradycja, którą warto pielęgnować. Poświęconym pokarmem dzielimy się w niedzielę wielkanocną przy śniadaniu i składamy życzenia na resztę roku, podobnie jak w Wigilię Bożego Narodzenia dzielimy się opłatkiem.